La solitude retrouvée!

A brand new beginning!

2010-12-04T09:54:00.000-08:00

یک سالی می شود که چیزی ننوشته ام. شاید از این به بعد دوباره شروع به نوشتن
کنم و از تجربیاتم در رابطه با زندگی و تحصیل ام در اروپا برایتان بنویسم.

Make It Right by Anathema

2009-11-17T02:38:00.000-08:00

I know that I want you

I know that I need you

But I can't pretend that

This'll make it right

You whisper your name

But I can't hear you

Don't leave me behind

Lend me your hand

I can feel them

I think they're closing in

Don't leave me behind

Lend me your hand

Let me feel you

By my side

Be where I can hear you

I long to feel

Anathema

Album: Judgment - 1999

métro, boulot, dodo!!!

2009-11-15T05:34:00.000-08:00

métro, boulot, dodo

C'est ma vie d'aujourd'hui...

Alcyone

2009-09-30T12:18:00.000-07:00

آه ای آلیسونه ی عزیز
در این روزهای پر تلاطم قلبم کجایی؟
کجایی تا بر لاشه ی سئیکس بگریی؟
تنها در آغوش تو آرامم.
و بی تو، ائول، خدای بادها بر من می تازد

:
::
Alcyone
::
:

Runaway by CHER

2009-05-29T04:55:00.000-07:00

Runaway

Nobody said it would be easy
Nobody gives you guarantees
'Cause a heart can always be broken
And there can be no loving without tears

Runaway to a place where nobody knows
Runaway, gotta let this feeling go
Runaway if I can't find love
I gotta runaway

Nobody's looking for perfection
How could they give it in return?
But I told my heart to believe you
And you just gave your love to anyone

Runaway to a place where nobody knows
Runaway, gotta let these feelings go
Runaway 'cause I don't want to hurt anymore
Though my heart is always searching
If I can't find love I gotta runaway

Runaway
Runaway
Runaway

If I can't find love
If I can't find love

'Cause a heart can always be broken
And there can be no loving without tears

Runaway to a place where nobody knows
Runaway, gotta let these feelings go
Runaway and I don't want to hurt anymore
Though my heart is always searching
If I can't find love I gotta runaway

Runaway, runaway
If I can't find love, I gotta runaway
Runaway, runaway
I gotta run, I gotta runaway

If I can't find love
If I can't find love
If I can't find love
If I can't find love

Runaway by CHER

One Last Goodbye By Anathema

2009-05-23T05:05:00.000-07:00

How I needed you
How I bleed now you're gone
In my dreams I see you
I awake so alone

I know you didn't want to leave
Your heart yearned to stay
But the strength I always loved in you
Finally gave way

Somehow I knew you would leave me this way
Somehow I knew you could never stay
And in the early morning light
After a silent peaceful night
You took my heart away
And I grieve

In my dreams I can see you
I can tell you how I feel
In my dreams I can hold you
And it feels so real

I still feel the pain
I still feel your love
I still feel the pain
I still feel your love

And somehow I knew you could never, never stay
And somehow I knew you would leave me
And in the early morning light
After a silent peaceful night
You took my heart away
I wished, I wished you could have stayed

One Last Goodbye By Anathema

Steppenwolf

2008-11-06T15:52:00.000-08:00

.
بعد گفت: " این هم خوب است، خیلی خوب است. این جمله را گوش کنید:
" از رنج کشیدن باید مغرور بود، هر رنجی نشانه ای از مقام والای ماست."
چه خوب! هشتاد سال قبل از نیتچه! اما این آن جملهای نیست که منظور
من بود. صبر کنید، پیدایش کردم. بله: " غالب مردم قبل از این که شنا کردن
بتوانند نمی خواهند شنا کنند! اینها را برای خشکی آفریده اند نه برای دریا
و طبیعی هم هست که نخواهند فکر کنند؛ آخر اینها را برای زندگی کردن خلق
کرده اند نه برای فکر کردن! بله، و هرکس فکر می کند و فکر برایش بیش از
همه چیز اهمییت پیدا کرده است، در این مرحله می تواند کار را به جای باریک
برساند. اما به هر حال چنین فردی هم آب را با خشکی اشتباه کرده است و
بالاخره روزی غرق خواهد شد."

گرگ بیابان – هرمان هسه – ترجمه ی کیکاووس جهانداری

No Comment

2008-09-24T04:14:00.000-07:00

درمانده از کشیدن بار بودن بر دوش، راهم را به سوی پارک کج می کنم شاید بوی
علف سوخته برای چند لحظه ای مرا به فراموشی فرو برد.

نیمکتی خالی در میان آن همهمه و غوغا می یابم. می نشینم. مردی در
حال خواندن روزنامه ای است و بچه ای آن گوشه دست مادرش را می کشد
تا زود تر به محوطه ی بازی برسد، پیر زنی، تکیه زده بر عصایی، این صحنه را
می نگرد و پیر مردی کمی آن طرف تر به پیر زن خیره شده است تا شاید بتواند
به سختی یاد گذشته را زنده کند. شاید یاد اولین بوسه بر روی نیمکتی که الان
زنگ زده است. اما صدای گریه ی کودکی او را به خود می آورد.

کبریت را آتش می کنم. بوی علف سوخته و یک بوسه ی آتشین. همین کافی
است. ابرها حمله می کنند، سوار بر شیمرهای خود؛ نیزه هایشان را به هر سو
می افکنند. صدای انفجار نیزه های آتشین فضا را پر می کند و با خود بوی نم،
بوی گِل و بوی نا را می پراکند.

هیاهویی مردم را فرا می گیرد. در سایه روشن چهره شان می توان احساس
غم را خواند. همه می دوند. یکی با دو دستش یقه ی کتش را دور گردنش
نگه داشته، دیگری روزنامه ای را بر روی سرش. مادری کالسکه ای را سراسیمه
به جلو می راند. پیر زن عصا زنان ناپدید می شود و پیر مرد بر پشت به زمین
افتاده است.

ناگهان این هیاهو فرو می خوابد. دیگر نه مردی است و نه زنی و نه کودکی. تنها
نیمکت های فولادین باقی مانده اند و مهی غلیظ. آواز ناودانی و غژغژ تابی در
محوطه ی بازی هم آوا با این سکوت شگرف، حجم این فضای ظلمانی را پر می کنند.

بوی گِل با بوی اطلسی ها در هم آمیخته است و من تنها و آرام ایستاده ام.
در تاریکی، در سکوت، در خلسه ای سرد. در دو سویم دو ردیف درخت سرو آزادند که،
تا ناکجا آباد ادامه یافته اند و در من احساس حرکت را بر می انگیزانند...

Pandor

2008-09-17T14:03:00.000-07:00

.
پاندور زیبا، کجا رفته ای؟
آیا دیگر تو را نخواهم دید؟
تنها چیزی که از تو باقی مانده، خاطره ای کاغذین است، نهاده در جعبه ای،
که در هر ورقش تنها امید جاریست و باقی همه رنج است.
آیا دیگر تو را نخواهم دید؟
با من حرف بزن! بگو که گناه من چه بوده است؟
مگر دزدیدن آتش خدایی برای سیاهچالی خونین آنقدر نابخشودنی است
که باید هر صبحگاهان یاد تو چون عقابی دژخیم بر این سینه ی تفتیده هجوم آورد و مرا بیازارد
پاندور زیبا، کجا رفته ای؟
آیا دیگر تو را نخواهم دید؟

Pandora

Les Feuilles Mortes Par Jacques Prévert

2008-09-15T02:57:00.000-07:00

Oh! je voudrais tant que tu te souviennes
Des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle,
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Tu vois, je n'ai pas oublié...
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Et le vent du nord les emporte
Dans la nuit froide de l'oubli.
Tu vois, je n'ai pas oublié
La chanson que tu me chantais.

آه! چه سان می خواهم که به خاطر آوری
آن روز های سرشار از شادی را که با هم دوست بودیم
روزهایی که زندگی بسی زیبا بود،
و درخشش خورشید سوزان هنوز به سردی امروز نگراییده بود
بیلچه ای برگ های خزانی را کنار هم جمع می کند
می بینی، هنوز فراموش نکرده ام...
بیلچه ای برگ های خزانی را کنار هم جمع می کند
یاد ها و پشیمانی ها را نیز
و نسیم شمال آنها را با خود
به مأمن شب سرد فراموشی می برد.
می بینی، هنوز فراموش نکرده ام...
ترانه ای را که تو برایم سرودی

C'est une chanson qui nous ressemble
Toi, tu m'aimais et je t'aimais
Et nous vivions tous deux ensemble
Toi qui m'aimais, moi qui t'aimais
Mais la vie sépare ceux qui s'aiment
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.

ترانه ای که برای هر دویمان آشنا بود
تو، مرا دوست می داشتی و من تو را
و ما زندگی می کردیم، با هم، چون روحی در دو کالبد
تو، مرا دوست می داشتی و من تو را
اما چرخ غدّار آنها را که دوست می دارند از هم جدا می کند
آرام آرام، بی هیچ صدایی
و امواج خروشان دریا
ردپای عاشقان از هم دور افتاده را پاک می کند

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Mais mon amour silencieux et fidèle
Sourit toujours et remercie la vie
Je t'aimais tant, tu étais si jolie,
Comment veux-tu que je t'oublie?
En ce temps-là, la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui
Tu étais ma plus douce amie
Mais je n'ai que faire des regrets
Et la chanson que tu chantais
Toujours, toujours je l'entendrai!

بیلچه ای برگ های خزانی را کنار هم جمع می کند
یاد ها و پشیمانی ها را نیز
اما ای عشق سرشار از سکوت و با وفای من
به این زندگی فتنه انگیز لبخند بزن و قدردان باش
تو را چه بسیار دوست می داشتم، تو چه بسیار زیبا می بودی
چگونه می خواهی که فراموش کنم؟
روزهایی که زندگی بسی زیبا بود،
و درخشش خورشید سوزان هنوز به سردی امروز نگراییده بود
تو لطیف ترین دوست من بودی
اما تنها چیزی که برای من باقی مانده، افسوسی بیش نیست
و ترانه ای که تو برایم سرودی
هر روز، هر شب، هر کجا که باشم، نجوای آن در گوش من طنین افکن خواهد بود.

No Comment

2008-09-15T00:19:00.000-07:00

.
دریغ که فایده ای در مرگ خود خواسته نیست. اگر نگاه فایده انگارانه ای نسبت به مرگ دارم
نه به این خاطر است یکی از آن انسانهای پست هستم که در هر چیز به دنبال فایده ای
می گردند، بلکه باید در این جهان بی معنی با زبان خودش صحبت کرد. این طریقه ی سخن
گفتن به این معنا نیست که یک کونفورمیسم ناخودآگاه در ورای کالبد من جریان دارد. سایه ی
تاریکی همه جا پراکنده شده به گونه ای که حتی نور خورشید یارای آن نیست که از این
سکوت سرد عبور کند. این گونه است که توهمی پوچ به جای حقیقتی ناب خود را می نماید
و برای آنان که توانایی دیدن آن است چیزی جز رنجی بی پایان به جا نمی ماند. شاید من به
گناه ازلی اعتقاد نداشته باشم اما این رنج پاک کننده را هم نمی توانم نادیده بینگارم؛ رنجی
که هر جا خود را به گونه ای می نمایاند، خواه رنج عشقی نافرجام باشد، خواه مرگ کودکی
دو روزه.

Jalousie

2008-09-11T14:29:00.000-07:00

برای لحظه ای، کوتاه تر از گذر شهاب سنگی نگاه تو با نگاه او برخورد کرد و ناگاه
تمام داستان تو با او، آن بوسه های شهوت انگیز، آن هم آغوشی های شبانه و
آن لحظات اوج که پیوند تو را با او مستحکم تر می کرد، از جلوی چشمانم گذشت
و بدنبال آن احساسی سرگیجه آور همچون حس نفرت در من خروشیدن گرفت؛
اما از آنجا که جسمم همچون روانم رنجور بود و مرا بیشتر به جانب اخلاقیات
می کشاند تا اعمال قدرت، سکوت اختیار کردم؛ شاید در فرصتی مناسب و از
موضع قدرت، انتقام بگیرم.

No Comment

2008-09-03T14:17:00.000-07:00

.
خورشید غرقه در خون است و لشکر غدّار سیاهی سوار بر شیمر های
خود برای فتح چرخ می تازد. لب ها تفتیده چون کویری و هوایی دم کرده،
همه پایان یک روز دیگر را نوید می دهند. من غرقه در افکار خویش از
سایه بیرون می آیم، با کتابی که تازه خریده ام، با این امید که شاید جواب
سرگشتگی هایم را در آن بیابم. اما ناگهان انعکاس چهره ی تو را در
شیشه ای قدی می بینم که در نور هالوژن های صورتی انگاری دارد بخار
می شود. می روم. می دوم. می ایستم. بر می گردم. آری اشتباه نکرده ام.
شالی بنفش بر تن داری یا شاید صورتی. چند باری کریدورهای خفه را
طی می کنم. به امید این که مرا ببینی اما حواست نیست. خندانی. اولین
باری است که خنده ات را می بینم. می آیم. می روم. می ایستم به انتظار
فرصتی مناسب. اما می روی. لحظه ای از دوستانت جا می مانی. می دوم.
به تو می رسم. اما دیگر دیر شده است. دوباره اجتماع تو تشکیل می شود.
منتظر می مانم. دور می زنم. می روم. می آیم و تو می روی و دوباره تعقیبی
دیگر. این بار داخل لباس فروشی می شوی و من بیرون به انتظار، منتظر
نگاهی. اما این بار نیز چرخ با من یار نیست. می آیی بیرون. من به دنبالت.
تو در چهار راهی گم می شوی، در هیاهویی. تو پیروز از گریز؛ و من خسته
از تعقیبی نافرجام می نشینم روی نیمکتی تا این کاغذ سفید را به رنگ
تقدیرم رنگ آمیزی کنم.

Je ne suis plus seul

2008-08-22T15:40:00.000-07:00

.
هر چند از آخرین باری که تو را از پشت پنجره ی به گل آلوده ی اتوبوسی دیدم،
چند ماهی می گذرد، هر چند هر روزم چون برزخی می گذرد در گفتن یا نگفتن.
اما دیگر تنها نیستم؛ چرا که تو با منی؛ چرا که

در لیوان چایی تلخ،
در لقمه ی نان و پنیر خشکیده،
در کوچه پس کوچه های محزون پایین شهر منتهی به خانه ی پدری،
در اتوبوس،
در کتابخانه،
در هر صفحه از هر کتاب،
در هر فرمول،
در هر قانون،
در هر کلمه،
در هر حرف،
در میان کاغذ کاهی ساندویچی تکراری،
در خیابان های پر از نور و سرور بالای شهر،
در هر چراغ نئون،
در بیلبورد های چرخان،
در صدای بوق ماشین ها،
در صدای سوت آن سرباز خسته از ایستادنی بی پایان،
در سنگفرش کوچه ی منتهی به کلیسا،
در صدای ناقوس کلیسا که رسیدن شبی دیگر را نوید می دهد،
در تریا ی پر هیاهوی شانت،
در نگاه های گاه خندان، گاه محزون و گاه آشنای دیگران،
در رقص دود سیگار در نور لامپ هالوژن صورتی،
در ناله های مالیخولیایی لئونارد کوهن،
در فنجان قهوه ی ترک سوخته،
در آواز جو دسن وقتی که می خواند اگر تو نبودی،
در راه تیره و تار منتهی به رودخانه،
در میان آن درختان صنوبر صد ساله،
در میان چمن های سبز پارک که آرام آرام به استقبال خزان رفته اند،
در صدای بازی کودکانی پاک در محوطه ی بازی،
در غوغای پرندگان مهاجر،
در آب ساکن و غم انگیز رودخانه،
در پل های فرسوده،
در آسمان نقره فام شب،
در نوای جیرجیرک ها،
در هر ستاره،
در ماه پیر،
در شهاب سنگ گریزان،
در چشمان دخترکی فقیر که می گوید: آقا فال می خواهی؟
در فال همیشه تکراری یوسف گمگشته باز آید ز کنعان، غم مخور،
در تاکسی،
در راه خانه،
در صدای ناله های شبانه ی مادری پیر،
در خواب،
در رویایی کودکانه که چون ابدیتی می ماند،

تو را می بینم.

Le Crépuscule du soir

2008-08-22T13:51:00.000-07:00

O nuit ! ô rafraîchissantes ténèbres ! vous êtes pour moi le
signal d’une fête intérieure, vous êtes la délivrance d’une angoisse!
Dans la solitude des plaines, dans les labyrinthes pierreux
d’une capitale, scintillement des étoiles, explosion des lanternes,
vous êtes le feu d’artifice de la déesse Liberté !

ای شب! ای تیرگی طراوت بخش! شما مرا مبشر جشن درونی هستید؛
شما، رهایی بخش منید از اضطراب! در خلوت بیابان ها، در کوچه های
سنگفرش پر پیچ و خم شهر، ای چشمک ستارگان، ای نور فانوس ها،
شما آتشبازی جشن بانو خدای آزادی اید.
ترجمه از: دکتر محمد علی اسلامی ندوشن

No Comment

2008-08-16T14:43:00.000-07:00

.
ای گرسنگان، ای تشنگان،
ای مردمان پست،
ای گوسفندان، ای مردگان،
شما که برای لقمه ای نان، جرعه ای آب،
بر روی یکدیگر چاقو می کشید،
شرمتان باد؛
ننگتان باد؛
حتی ماه نیز از شرم چهره پوشاند،
تا این پستی، این خفت، این حقارت را به چشم نبیند.

ای گوسفندان بی شبان،
شما را این سگان تازی بس.

No Comment

2008-08-15T11:42:00.000-07:00

.
آن جا بمان؛ آن دور ها
در هاله ای از ابهام،
بگذار تا با یاد تو هر بار، تار های این قلب فسرده به لرزش درآید
چونان نی ای در لجنزاری بادگیر.

آن جا بمان؛ آن دور ها
در هاله ای از ابهام،
بگذار تا همیشه برای من به سان شاهزاده ای باشی،
فریبا و دست نایافتنی،
نگذار تا آغوشت در آغوش چرکین من آلوده شود.

آن جا بمان؛ آن دور ها
چونان ستاره ای، سو سو زنان، بر من بتاب،
بگذار تا کورسوی امیدی در این قلب مالیخولیایی
برای همیشه بدرخشد.

آن جا بمان؛ آن دور ها
چونان گوشی، هر از چند گاه، مرا بشنو
بگذار تا برایت از پایان این تابستان سرد بسرایم
تابستانی که دیگر باز نخواهد گشت.

آن جا بمان؛ آن دور ها
در هاله ای از ابهام،
بگذار تو را بستایم، چونان بتی،
زیبا و پابرجا.

آن جا بمان؛ آن دور ها
در هاله ای از ابهام،
بگذار تا در توهم کودکانه ی خویش با خود بیندیشم
که تو مانند دیگران نیستی...

No Comment

2008-08-13T00:01:00.000-07:00

.
یادش را، عشقم را؛
زنجیر کردم
و در کنار قلاده ی سنگین ِ سگم به خاک سپردم
و به انتظار نشستم تا شاید او،
روزی مانند سگم بازگردد.

No Comment

2008-08-11T06:40:00.000-07:00

.
دیشب یاد او را در خاطرم سوزاندم،
و خاکسترش را در آکواریم قلبم خوراک ماهیان گرسنه کردم،
صبح که بیدار شدم از چشمانم دو درخت هلو روییده بود.

No Comment

2008-08-10T01:40:00.000-07:00

.
از روزی که بنزین جیره بندی شد،
از ترس اینکه مبادا روزی سوختِ فانوس قلبم ته بکشد،
دوست داشتن را جیره بندی کردم.
نمی دانستم که با این کار، شبپره های سرگردان طوفان را
طعمه ی آغوش گرسنه ی صخره هایِ سُربین می کنم.

No Comment

2008-08-10T01:39:00.000-07:00

.
رقص دود در غروب آفتابِ عشق چه زیبا بود،
آنگاه که نسیم پاییزی با دست نوازشگر خویش
واپسین ذرّه های امیدی واهی را با خود می برد.

No Comment

2008-08-10T01:38:00.000-07:00

.
و آن هنگام که جیرجیر سوسکان آرامش طوفان را برهم زد،
من در چشمان گرد بلورین تو نشانی از امید یافتم.

No Title

2008-06-02T04:01:00.000-07:00

شاید همچون اوبلموف هیچگاه نتوانم به او بگویم که چقدر دوستش دارم،
و شاید او پیش خود فکر کند که من بیمارم.

Little Wonders By Rob Thomas

2008-05-29T04:18:00.000-07:00

let it go,
let it roll right off your shoulder
don't you know
the hardest part is over
let it in,
let your clarity define you
in the end
we will only just remember how it feels

our lives are made
in these small hours
these little wonders,
these twists & turns of fate
time falls away,
but these small hours,
these small hours still remain

let it slide,
let your troubles fall behind you
let it shine
until you feel it all around you
and I don't mind
if it's me you need to turn to
we'll get by,
it's the heart that really matters in the end

our lives are made
in these small hours
these little wonders,
these twists & turns of fate
time falls away,
but these small hours,
these small hours still remain

all of my regret
will wash away some how
but I can not forget
the way I feel right now

in these small hours
these little wonders
these twists & turns of fate
these twists & turns of fate
time falls away but these small hours
these small hours, still remain,
still remain
these little wonders
these twists & turns of fate
time falls away
but these small hours
these little wonders still remain

Little Wonders By Rob Thomas

Red Wednesday

2008-03-17T22:16:00.000-07:00

The night before the last Wednesday of the year is celebrated by the Iranian people
as Chahârshanbe Sûrî Persian: چهارشنبه سوری , ( Kurdish: Çarşeme surê,
چوارشه‌مه‌ سوورێ meaning red wednesday), the Iranian festival of fire. This festival
is the celebration of the light ( the good ) winning over the darkness ( the bad ) ;
the symbolism behind the rituals are all rooted back to Zoroastrianism.

See the main Article about Chahârshanbe Sûrî in english Here.en français Ici.

See Also Here, A guide for learning Persian traditions, chiefly "Nowruz Celebration".
et en français, c'est aussi disponible Ici.

Bonne Chance. Bonne fête, bon bonbon ;)

Wating For The Sun By The Doors

2008-03-11T06:59:00.000-07:00

Download this music, Here. [580Kb - mp3 format]

At first flash of Eden
We race down to the sea
Standing there on freedom's shore

Waiting for the sun
Waiting for the sun
Waiting for the sun

Can you feel it
Now that Spring has come
That it's time to live in
the scattered sun

Waiting for the sun [x4]
waiting,, waiting,, [x4]

Waiting for you to come along
Waiting for you to hear my song
Waiting for you to come along
Waiting for you to tell
me what went wrong

This is the strangest
life I've ever known
[ scream ]

Can you feel it
Now that Spring has come
That it's time to live in
the scattered sun.

Waiting for the sun [x4]

Waiting for The Sun By "The Doors"
Jim Morrison, John Densmore, Ray Manzarek, Robby Krieger

Jeanne By Amedeo Modigliani

2008-02-29T04:35:00.000-08:00

Jeanne by Amedeo Clemente Modigliani

Snowlike White Slumber

2008-02-10T10:18:00.000-08:00

قطعه ای زیبا از دوست خوبم آندری، که به درخواست من اجازه دادند که آن را اینجا
بیاورم

زمزمه ای بی رمق در اندوه ـ یخ زده،
گمشده در پهنه ی سفید برف ،
تنی که شاید راه خانه را می داند،
ولی روحی که سرمای آتش ـ خانه، آنرا می فسرد
و زانوانی که دیگر تحمل بار سنگین تن را ندارند
و مرگ آرام و سرد می خزد
و مرگ که تا آخرین زمزمه را منجمد می سازد

یک خواب، نه خواب آتش خانه
شاید یک خواب سفید
شاید خواب سفید برف

Amour impossible Par Scottie

2008-02-08T06:50:00.001-08:00

Amour impossible,
Amour interdit,
Comment la séduire?
Pourquoi me fait-elle souffrir?
Amour impossible,
Amour interdit,
Tellement de soupirs
Entre douleurs et désirs.

عشقی ناشدنی
عشق ممنوعه
چگونه باید دلش را به دست آورم
چرا مرا می رنجاند
عشقی ناشدنی
عشق ممنوعه
پر از آه و ناله
در میان رنج و آرزو

Que m'arrive-t-il? Je n'ai plus d'appétit.
Corps et cœur soumis
Epris je le suis
Pourtant rien ne prédisait
Que ma vie allait basculer
C'était un jour comme les autres
En tous cas ça devait

دیگر اشتها ندارم. چه بر سر من آمده است
با جسم و دلی فرمانبردار
دلباخته ی او هستم
با این همه، هیچ چیز نشان از آن ندارد
که زندگیم واژگون خواهد شد
روزی همچون روزهای دیگر بود
و باید این گونه می بود

Explosion sentimentale
Dès que je l'ai aperçue
J'ai su à première vue
Que j'etait déjà vaincu
Elle n'a rien de commun
Un ange tombé du ciel
Attirante et sensuelle
Tout simplement belle

فوران احساسات
به محض دیدنش
با اولین نگاه فهمیدم
که از قبل بازنده بوده ام
او متفاوت از دیگران است
چونان فرشته ای بهشتی
فریبا و شهوت انگیز

Pour la décrire
Je dois bien avoir un millier de mots
Mais l'assurance s'envole
Dès que je dois en faire la démo.
Charmer, entrer,
Mais que puis-je donc espérer ?
Jusqu'à présent
L'observer reste mon seul péché.

برای به تصویر درآوردنش
نیاز به هزاران واژه دارم
اما آسودگیم بر باد می رود
آنگاه که می خواهم آن را به تصویر درآورم
فریفتن، دل ربودن
آیا می توانم امیدوار بمانم
تا کنون
تنها گناه من، نگریستن به او بوده است

Un conte de fées
Pas tout à fait parfais.
On si fait,
Même si au fond de moi j'ai toujours souhaité,
Un regard, un sourire,
Au lieu de se mentir.
Solitaire,
On ne fait pas partit du même univers.

داستانی همچون داستان پریان
اما نه چندان تمام عیار
؟؟؟
هرچند در درونم همواره آرزو کرده ام
آرزویِ یک نگاه، یک لبخند
به جای دروغ پردازی
تنها
؟؟؟

Rien ne peut y faire,
Continuer à croire en mes chances
Me permet d'exister
Malgré toutes nos différences
Le cœur a ses raisons que la raison ignore
Et moins j'y fais attention plus mon amour est fort.

هیچ کاری نمی توانم انجام دهم
تنها باور به بخت
به من اجازه ی بودن می دهد
با وجود تمام تفاوت ها
دل دلایل خویش را دارد که خرد آن را نادیده می انگارد
و هرچه که به نوای دل بیشتر گوش می سپارم، عشق من قوی تر می شود

Mobilise tous mes sens à relever le défit,
Pour moi, pour elle,
Pour celle et pour celui,
Qui pense comme moi
Qui vit comme ça,
S'attache à la personne aimée
Qui ne le voit même pas,
Envoûté?

تمام حواسم را پسیج می کنم تا؟؟
برای من، برای او
برای آنهایی
که مانند من می اندیشند
که این گونه می زیند
؟؟؟
؟؟؟

J'ai souvent rêvé d'une grande et belle histoire
Comme celles qui m'a déjà etait permis de voir.
Je suis monsieur tout le monde
J'ai quand même droit au bonheur,
On est pas du même monde?
Dites-moi quelle est la frayeur.
Esprit libre
Je peux m'évader (m'évader)
Me laisser a l'air à toutes mes pensées
Juste un petit rayon de soleil
Dans une vie tellement terne.
Chanson d'amour des temps modernes.

من اغلب رویایِ یک داستان عاشقانه ی زیبا و بزرگ را دیده ام
و در تمام آنهایی
که قبلاً اجازه ی دیدنشان را داشته ام
مردی معمولی هستم
اگر چه حق خوشبختی را داشته ام
اما ما از یک جهان نیستیم
به من بگو این ترس از چیست
با فکری آزاد
????
???
تنها شعاعی از نور خورشید
در زندگی به این تاریکی
ترانه ی عشق در زمانه ی کنونی

Sa vision
Une véritable obsession,
Une beauté sans objection,
La femme qui est l'objet de mes déceptions.
Si seulement elle savait,
Je ne suis pas ce que je parais.
J'ai pris le ciel à témoin,
Jusqu'à la mort je l'aimerais
Trop de différence,
Trop de décalage,
A la distribution des rôles
Je n'ai pas eu le bon personnage.
Je vis depuis avec cette attente,
Qu'elle vienne à moi
et un jour se présente
Alors
Les yeux dans les yeux
je pourrais lui dire (je pourrai lui dire)

دیدنش
سودای واقعی من
دیدنِ زیبایی ای بی کم و کاست
دیدن زنی که علت تمام دلشکستگی های من است
اگر تنها او می دانست
من آنی نیستم که به چشم می آیم
آسمان را شاهد می گیرم
که تا زمان مرگم او را دوست می دارم
تفاوت های زیاد
اختلاف های زیاد
در بخش و پخش نقش ها
چهره ی خوبی نداشته ام
زندگی می کنم با این آرزو
که روزی پیش من بیاید
و رخ بنماید
آن هنگام
خیره در چشمان او خواهم گفت

Aucun amour n'est impossible.
هیچ عشقی ناممکن نیست

Amour impossible
Scottie
Paroles: S. Platon, P.Lisee 2002
© M6 interaction

Une Citation De Russell

2007-11-18T11:26:00.000-08:00

In the modern world, if communities are unhappy, it is often because they have
ignorances, habits, beliefs, and passions, which are dearer to them than happiness
or even life. (The Autobiography of Bertrand RUSSELL, p. 726)

در جهان کنونی، اگر جوامع انسانی ناخشنودند، اغلب به آن خاطر است که آنها جهالت ها،
عادات، عقاید و تعصباتی دارند که برایشان ارزشمندتر از خشنودی یا حتی زندگی ایشان است.

Picture Of The Week [4]

2007-08-20T14:36:00.001-07:00

Apotheosis of War (1871) By Vasily Vereshchagin

Mes pensées folles [1]

2007-08-13T12:12:00.000-07:00

En cherchant la vérité, on rencontre des difficultés, et des questions
difficiles à repondre: Est-ce que la vérité existe? Est-ce que l'humain
peut la trouver? Quelle est la difference entre la réalité et la vérité?
Est-ce que l'homme doit la chercher d'une manière matérialiste ou
bien au contraire, d'une manière idéaliste?

C'est en cherchant les reponses quand on se trouve, seul, rompu;
on trouve l'obscurité totale qui domine dans ce domaine, donc,ces
recherches n'ont jamais réussit.

En considérant le dessus, une autre question est né; Est-ce que l'homme
vraiment a besoin de trouver la vérité?

Pour moi la réponse c'est non. ce ne sont que des actions humaines
qui la fait exister, comme ci la vérité deviens quelque chose tangible
et pas abstrait, comme ci, la vérité et la réalité ne sont qu'une chose
identique mais avec deux orthographes.

"Mes pensées folles" Par Ebrahim Javid(Jâvid).
Le 14 août,2007.

La Chute [Dernier Partie]

2007-08-05T21:28:00.000-07:00

امروز زودتر از همیشه بیدار شده ام؛ منتظرم تا او داروهایم را بیاورد. خوشحالم. امروز
می خواهم رازم را با او در میان بگذارم.

دخترک وارد اتاقم می شود با دو لیوان در دستش. لبخند می زند و لیوان دارو را به من
می دهد و سپس لیوان آب را؛ منتظر می ماند تا مطمئن شود که دارو هایم را کامل
می خورم. روی لبه ی تخت می نشیند و می گوید که این آخرین روزی است که در
اینجا کار می کند و این که به جای دیگری منتقل شده است و در آنجا امکان ادامه ی
تحصیل برایش فراهم است.

سرجایم خشک شده ام. او منتظر جواب من می ماند؛ ولی من هیچ نمی توانم بگویم،
با خودم کلنجار می روم، در نهایت می گویم که از این اتفاق بسیار خوشحالم از این
که او اکنون می تواند به آرزویش برسد و ادامه ی تحصیل دهد و از این که بعد از پایان
تحصیلات می تواند آزادی خود را به دست آورده و این شغل کثیف را پشت سر بگذارد.
در تمام این مدت، سعی می کنم که بغضم نترکد.

حالا که او می خواهد برود من دیگر دلیلی برای ماندن ندارم و من هم تصمیم می گیرم
که در اولین فرصت نقشه ی خود را عملی کنم.برای او آرزوی موفقیت می کنم و از او
می خواهم که مقداری پول به من قرض دهد؛ با اینکه می داند هیچگاه نمی توانم پولش
را باز گردانم قبول می کند و می رود.

عصر است و مانند همیشه در محوطه در حال قدم زدن هستم. برف همه جا را سفید
کرده است و صدای کلاغ ها آمدن شب را نوید می دهد.

از دور دربان را می بینم که به سوی دفتر می رود، او در ازای پول هر چه را تاکنون
می خواسته ام، فراهم کرده است. او را صدا می کنم، ابتدا توجهی نمی کند، می داند
که دیگر پولی برایم باقی نمانده است. دوباره او را صدا می کنم و او این بار به سویم
می آید. با لحنی خشک می پرسد چه می خواهی؟ پول را به او نشان می دهم و
می گویم می خواهم از اینجا بروم. با دیدن پول به یکباره لحنش عوض می شود؛
نقشه ام را برایش شرح می دهم، قرار گذاشته می شود و او می رود.

در اتاقم نشسته ام. او می آید با دارو هایم. مثل همیشه روی لبه ی تخت می نشیند.
داروهایم رامی خورم؛ او برای همیشه با من خداحافظی می کند و این بار من نمی توانم
جلوی خودم را بگیرم؛ به گریه می افتم، او سعی می کند که آرامم کند؛ می گوید که به
دیدنم می آید؛ دستش را بر روی پیشانیم می گذارد و من آرام می گیرم. آرام آرام
چشمانم سنگین می شود و من به خواب می روم.

نشسته ام در دشتی فراخ زیر تنها درخت بید مجنون در کنار چشمه ای با آب زلال. از دور
چیزی توجهم را جلب می کند، دقیق تر می شوم؛ فرشته ای است با لباسی چونان لباس
عروس با دو بال بر دوشش. او به سمت من می آید با لبخندی بر لبش. بلند می شوم تا
به استقبالش روم اما ناگهان مردانی با جامه ی چوپانان بر سر راهش ظاهر می شوند
او را می گیرند و با چوبی که گوسفندان را هی می کنند بر سرش می کوبند؛ من می دوم
تا نجاتش دهم اما بر زمین می افتم؛ هر چه تلاش می کنم نمی توانم از جایم برخیزم.
چوپانی چاقویی از لباسش در می آورد و بالهای فرشته را می برد، فرشته بر زمین می افتد و
چوپانان به سمت من می آیند و با چوبهایشان بر سر و تنم می کوبند.

از خواب بیدار می شوم، دربان بالای سرم ایستاده؛ چند سیلی به صورتم می زند تا اثر
آرامبخش ها را خنثی کند سپس بند هایی که مرا به تخت محکم بسته است، آزاد می کند
و می گوید که وقت رفتن فرا رسیده است.

پول را به او می دهم و بدنبال او راه خروجی را در پیش می گیرم. او یک لباس و شلوار،یک
جفت کفش، یک شاپو و یک پالتوی کهنه، همان پالتویی که در ازای دو بطری به او داده بودم،
را به من می دهد. در محوطه قبل از خروج به پشت سرم می نگرم؛ به آن ساختمان
خاکستری رنگ بتنی بی روح و به آن تک درخت سرخدار. به تمام خاطراتم پشت می کنم
و می روم.

با تمام توانم طول خیابان برف گرفته را می دوم؛ دیگر وقتی به طلوع خورشید نمانده است
و من می باید قبل از اینکه هوا روشن شود از آنجا دور شده باشم. چند خیابان آنطرف تر
می ایستم تا لباس هایم را عوض کنم و سپس آسوده خاطر به راه خود ادامه می دهم.

دو ساعتی می شود که از دخمه ام بیرون زده ام. سردم است. سرگردانم در میان مردمی
که هرکدام هدفی دارند، کار کردن برای بقا، و من بی هدف به این سو و آن سو می روم.
در خیابانی باریک و ساکت که انتهای آن مشخص نیست تابلوی کافه ای را می بینم،
به آنجا می روم، شیشه های کافه از بخار آب پوشیده شده اند. تابلوی " کافه باز است"
را می خوانم؛ دسته ی در را می پیچانم؛ در را باز می کنم و وارد می شوم.

Picture Of The Week [3]

2007-07-31T14:00:00.000-07:00

La Chute [Septième Partie]

2007-07-31T13:38:00.000-07:00

نشسته ام در اتاقم؛ به دیوار سفید رنگ خیره شده ام. زوزه ی گرگها را در دوردست
می توان شنید. امشب ماه کامل است و نسیم خنکی صورتم را نوازش می دهد. از
ذهنم خاطراتی جسته و گریخته می گذرد.

نشسته ام در کلاس دویست و یازده؛ مشغول خواندن کتابی از ژان پل سارتر هستم.
برای اولین بار او را می بینم؛ با خود می اندیشم که او با دیگران فرق می کند.

نشسته ام در کلاس یکصد و سیزده، منتظر استاد؛ درس نظریه ی زبان ها و ماشین ها.
این دومین باری است که این درس را گرفته ام. کلاس مملو از دانشجو است و من در
اولین ردیف جایی برای خود پیدا کرده ام. برای اولین بار صدای او را می شنوم؛ او درباره ی
این درس سوالی می پرسد و من جواب می دهم. کلاس تمام می شود و من می روم و
او هم.

نشسته ام در کلاس دویست و سیزده؛ کلاس طراحی الگوریتم ها، درس به پایان رسیده
است. و او از من جزوه ی جلسه ی قبل را می خواهد...

نشسته ام در خانه؛ سومین روز از سال نو در حال سپری شدن است. زنگ تلفن به صدا
در می آید؛ آری اوست. خوشحالم، بسیار خوشحال. او می گوید که دیگر نمی تواند مرا
ببیند. و من قبول می کنم. همه چیز تمام می شود و من با خود عهد می کنم که هرگز
بر سر راه او قرار نگیرم.

نشسته ام در اتاقم؛ به دیوار سفید رنگ خیره شده ام. صدای زوزه ی گرگها نزدیک تر شده
است. کنار پنجره می روم. ماه پشت ابری می رود و سیاهی همه جا را فرا می گیرد؛ تنها
چشمانی درخشان را در باغ می بینم که به من خیره شده اند. آنها مرا فرا می خوانند و
من به آنها پاسخ می دهم.

La Chute [Sixième Partie]

2007-07-27T16:16:00.000-07:00

.
بیدار می شوم. انگار سالهاست که خواب بوده ام. امروز با دیگر روز ها متفاوت است.
احساس سبکی می کنم. امروز روز میلاد من است. می خواهم جشن بگیرم.

میز را روبروی آیینه می کشم. دو گیلاس و یک بطری ویسکی روی میز می گذارم.
روی صندلی می نشینم. دو گیلاس را پر می کنم و یکی را جلوی تصویرم می گذارم.
و با هم جشن میلاد را آغاز می کنیم. یاد گرفته ام که با این کار دیگر احساس تنهایی
نکنم.

همراهم می خندد؛ همراهم یک سیگار روشن می کند و گیلاس ها را که خالی شده اند
دوباره پر می کند. می گویم که باید خیلی زود بطری را خالی کنیم. همراهم با اشاره ی
سر حرفم را تصدیق می کند. می گویم این بطری را در مقابل حلقه ی ازدواج مادرم
گرفته ام. با لبخندی مرا تحسین می کند. می داند که در اینجا پیدا کردن الکل سخت
است و می دانم که این آخرین بطری است که می توانم خالی کنم. چرا که دیگر برایم
چیزی باقی نمانده است.

حلقه ی مادرم آخرین یادگار او بود. دیگر هیچ چیز نمی تواند یاد او را برای من زنده کند.

می خندیم. من به آینده می اندیشم چرا که پیوند من با گذشته دیگر گسسته است.
آرام آرام چشمانم سنگین می شود و من در خلسه ای عمیق فرو می روم.

در ارابه ای نشسته ام که شش سگ به رهبری گرگی در جلو، آن را می کشند. در
سفیدی بی پایان در حال حرکتم که ناگهان توده ای سیاه رنگ به سمت ما می آید.
دقیق تر می نگرم. دسته ای از کلاغ های مهاجرند؛ کلاغ های گرسنه...

سرگردانم، تنها، در این سفیدی بی پایان.

Picture Of The Week [2]

2007-07-24T12:44:00.000-07:00

La Chute [Cinquième partie]

2007-07-22T12:27:00.001-07:00

به پشت خوابیده ام. آسمان می غرد. نا گهان چشمه هایی از زمین شروع به جوشیدن
می کند؛ در چشم بهم زدنی دور تا دور مرا آب فرا می گیرد و من بر روی آب شناور می شوم.
بادی می وزد و مرا جابجا می کند. آسمان سرتاسر تاریک می شود و طنین صدای جغدی
گوش مرا پر می کند. هاله ای از نور به سمت من می آید؛ نورش آن قدر قوی است که
چشمانم را خیره می کند.

ناگهان این هاله تبدیل به جغدی می شود و بر روی سینه ام می نشیند. تمام بدنم خشک
شده است، به صورتم نزدیک می شود؛ سعی می کنم فریاد بزنم؛ نمی توانم. جغد با
حرکتی چشم چپم را در می آورد؛ بالهایش را می گستراند و می رود. چیزی بر دور پاهایم
حلقه می زند و مرا به زیر آب می کشد.

از خواب بیدار می شوم. تمام بدنم خیس است؛ می لرزم. ماسک اکسیژن بر روی صورتم
سنگینی می کند. دخترک زیباروی بالای سر من نشسته است. احساس آرامش می کنم.
آرایشش مرا به یاد او می اندازد. دخترک با دستش بر روی پیشانیم فشار می آورد. و من
آرام به خواب فرو می روم.

La Chute [Quatrième Partie]

2007-07-18T10:31:00.000-07:00

در گورستانم. هوا دیگر تاریک شده است. و تمام آشنایانم پراکنده شده اند. روبروی دو گور
ایستاده ام. دو گور تازه. گور مادرم و گور پدرم. اکنون برای انتقام فرصت مناسبی است.
در این تاریکی شب از ایشان که مرا به این جهان تاریک تبعید کردند، انتقام می گیرم.

سنگ قبر ها را کنار می زنم. با دو دستانم خاک ها را خالی می کنم. و دو جسد را می یابم.
آنها را بیرون می کشم و کنار درخت سرخداری که به تازگی خشک شده می گذارم. کفن ها
را باز می کنم.

مادرم در این چند ساعتی که در زیر خاک بوده است چشمانش را از دست داده است و اکنون
به جای چشم ها، این کرم هایند که در کاسه ی چشمانش از این سو به آن سو می چرخند؛
سرخوش از آن که تا چند روزی گرسنگی خود را فراموش خواهند کرد. کرم ها با دیدن من
ناپدید می شوند. و من می مانم با چشمانی خالی که به من زل زده اند؛ گویی می خواهند
به من چیزی بگویند. منتظر می مانم، صدایی نمی شنوم؛ به سراغ پدرم می روم.

پدر دندان هایش را به هم فشرده است و چشم هایش به مکان نامعلومی خیره شده است.
دلیل آن را نمی دانم. دقیق تر می شوم؛ ماری دور گردن او حلقه زده و گردنش را در هم
خورد کرده است.

شیشه ی ویسکی را از جیبم پالتو ام در می آورم و جرعه ای از آن می نوشم. کمی صبر
می کنم و جرعه ای دیگر می نوشم؛ تمام بدنم آتش می گیرد. جشن گرفته ام؛ می خواهم
پدر و مادرم را نیز در این جشن شریک کنم.چرا که آنها نیز روزی مرا در جشن-شان شریک
کردند و من؛ سرگردان در این جهان سالوس، فرود آمدم. شیشه ی ویسکی را روی آن دو
خالی می کنم.

از درون جیبم سیگاری در می آورم. و از جیب دیگر یک جعبه ی کبریت. سیگارم را روشن
می کنم. چوب کبریت چرخ زنان بر روی پدرم فرود می آید و او را به آتش می کشد،و مادر
نیز که در آغوش پدر خفته آتش می گیرد. هر سه-مان می سوزیم. و من که باری سنگین
از دوشم برداشته شده است. به خواب فرو می روم. خوابی سنگین.

Picture Of The Week [1]

2007-07-17T11:25:00.000-07:00

A member of Einsatzgruppe D is just about to shoot a Jewish man
kneeling before a filled mass grave in Vinnitsa, Ukraine, in 1942.

La Chute [Troisième partie]

2007-07-15T05:40:00.001-07:00

زیر درختان سرو آزاد روبرویم، کلاغی سیاه نوک خود را به زمین می خراشد، سپس آرام در
جای خود می ایستد و خیره به من می نگرد چونان که می خواهد رازی را با من در میان
گذارد. اما از چهره اش پیداست که دو دل است. به این سو و آن سو می نگرد. به جز من و
او هیچکس در آن جا نیست.بالاخره تصمیم می گیرد و به سمت من می آید.

ناگهان کبوتری سفید از بالا به او حمله ور می شود و در چشم به هم زدنی چشمان کلاغ
را با نوک خود در می آورد. کلاغ بی هیچ مقاومتی بر زمین می افتد. کبوتر نگاهی به من
می اندازد. من در جایم خشک شده ام. کبوتر می پرد و آنقدر در آسمان بالا می رود که
ناپدید می شود.

بلند می شوم؛ به سمت کلاغ می روم؛ و او را در دستانم می گیرم. کالبدش آنقدر سرد
است، گویی سالهاست که مرده است. او را با خود به زیر درخت سرخدار می برم. با
دستانم زمین را می کنم و کالبدش را در گودال می گذارم. قبل از آنکه برروی او خاک بریزم
کرم ها از زمین بیرون می آیند و از هر سو به او حمله ور می شوند و او را احاطه می کنند.
او را در زیر خاک مدفون می کنم.

همان جا می نشینم و به فکر فرو می روم. آسمان می غرد و باران شروع به باریدن
می کند...

La Chute [deuxième partie]

2007-07-12T16:10:00.000-07:00

سقوط می کنم. سقوط می کنم در تاریکی ناب. اکنون چشمهایم می بیند؛ چشمهایم
سیاهی محض را می بیند؛ اکنون گوش هایم می شنود؛ گوش هایم سکوت محض را
می شنود. اکنون می توانم بر دو پا تکیه کنم چرا که سبک شده ام چونان پر.

دالانی تاریک، مرا در خود می بلعد، و من با او همراه می شوم؛ بی هیچ بیمی.چه
می دانم که این دالان را پایانی نیست، و می دانم که در این تاریکی، حقیقت ناب را
خواهم یافت، چرا که مُقام حقیقت، سیاهیست.

حقیقت را می بینم؛ حقیقت را می شنوم؛ حقیقت کورم می کند؛ حقیقت کرم می کند.
سیاهی در سیاهی؛ سکوت در سکوت. سنگین می شوم چونان سنگی غول آسا؛ با
زمین برخورد می کنم؛ می شکنم.

از خواب می پرم. خود را در اتاقی محصور می یابم، با لباسی سفید. دخترکی زیبا روی
با لبخندی به من خیره می نگرد؛ نمی توانم تشخیص دهم خنده ی او از چه نوعی است.
دو لیوان در دست اوست. من اینجا را قبلا هم دیده ام. آری، آری من در تیمارستانم.

یک روز دیگر آغاز می شود، روزی سرشار از روشنایی؛ روزی لبریز از خروش و فریاد.

در باغ تیمارستان نشسته ام روی نیمکتی در سایه ی تنها درخت سرخدار. به رهایی
می اندیشم.

La Chute

2007-07-09T11:44:00.000-07:00

سقوط

نشسته ام در کافه ای؛ کافه ای دورافتاده و آرام که در ِ آن به روی گورستانی در
آن سوی خیابان باز می گردد. از لابه لای بخار شیشه ی پنجره می توان سر در
گورستان را خواند که بر آن نوشته شده است: " ای کسانی که وارد می شوید،
دست از هر امیدی بشویید." سردی هوا مرا به این جا کشانده است. با گیلاس
ویسکی در دستانم بازی می کنم، آن را کج می کنم، به آن نگاهی می اندازم
و در چشم بر هم زدنی آن را سر می کشم تا شاید این سرما، که از درون چون
خوره ای به جانم افتاده است، ناپدید گردد. این گیلاس سوم است.

پیرمردی در گوشه ی کافه به من خیره شده است گویی انتظار وجود بیگانه ای را
در این جا نداشته است. صاحب کافه به سمت میز می آید، گیلاسم را پر می کند
و لبخندی زورکی بر لبانش ظاهر می شود چرا که اینجا مشتری خداست هر
چند بیگانه ای بیش نباشد. کافه دار بر می گردد، به سمت گرامافون می رود و
صفحه را عوض می کند . آهنگ " و اگر تو وجود نمی داشتی" از جو د َسَن است.
موسیقی آرام آرام فضا را پر می کند و و جود مرا نیز هم. خاطرات خفته یکی یکی
زنده می شوند. احساس می کنم که دارم از درون، آتش می گیرم، نفسم تنگ
می شود.بلند می شوم و از آن جا بیرون می زنم.

سر گردانم.

پس از مدتی خود را در گورستان می یابم سنگ قبر ها یکسره در زیر برف پنهان
شده اند؛ جز یکی. تنها چیزی که می توان در این سفیدی خیره کننده یافت رد پایم
است که از در تا به اینجا ادامه یافته است. هنوز طنین موسیقی را در گوش خود
حس می کنم. گویی کسی در گوشم نجوا می کند:"اگر تو و جود نمی داشتی به
من بگو برای چه زندگی می کردم؟و اگر تو و جود نمی داشتی به من بگو برای که
زندگی می کردم؟ و چگونه می توانستم بدون تو در این دنیا سرگردان بمانم؟ و ..."

طنین موسیقی کَرَم می کند و چشمانم جز سفیدی نمی بیند، گویی کور شده ام.
دیگر مرا یارای ایستادن روی دو پا نیست؛ آری اثر الکل است. ناگهان زیر پایم خالی
می شود و من سقوط می کنم...

..........................................اصفهان / هفدهم تیرماه هشتاد و شش

2007-06-19T09:41:00.000-07:00

.
وبلاگ نویس به سبب بیماری، از به روزآوری وبلاگ تا چند روز آینده، ناتوان است.

Néant

2007-06-18T07:40:00.000-07:00

.
باز گشتم ، با کوله باری از نفرت.

Nada

2007-06-07T20:14:00.000-07:00

.
در روز میلاد،به ناکجا آباد؛ روانم.

Et Si Tu N'existais Pas Par Joe Dassin

2007-06-05T13:41:00.000-07:00

Download the music Here.

تصمیم گرفتم این ترجمه را به هیچکس تقدیم نکنم.

Et si tu n'existais pas,
Dis-moi pourquoi j'existerais ?
Pour traîner dans un monde sans toi,
Sans espoir et sans regrets.

و اگر تو وجود نمی داشتی،
به من بگو که علت وجودی من چه بود؟
تا در جهانی بدون تو سرگردان باشم
بی هیچ امیدی و بی هیچ افسوسی.

Et si tu n'existais pas,
J'essaierais d'inventer l'amour,
Comme un peintre qui voit sous ses doigts
Naître les couleurs du jour.
Et qui n'en revient pas.

و اگر تو وجود نمی داشتی،
تلاش من بر آن بود تا عشق را از نو بیافرینم،
چونان نگارگری که در زیر انگشتان خود
تولد رنگهای روز را می بیند.
و [چونان نگارگری] که
به ساخته ی خود با دیده ی ترس همراه با احترام می نگرد.؟؟؟

Et si tu n'existais pas,
Dis-moi pour qui j'existerais ?
Des passantes endormies dans mes bras
Que je n'aimerais jamais.

و اگر تو وجود نمی داشتی،
به من بگو که به عشق چه کسی زندگی می کردم؟
رهگذرانی به خواب آلوده در میان بازوانم
که هرگز دوستشان نمی داشتم.

Et si tu n'existais pas,
Je ne serais qu'un point de plus
Dans ce monde qui vient et qui va,
Je me sentirais perdu,
J'aurais besoin de toi.

و اگر تو وجود نمی داشتی،
من هیچ نمی بودم جز نقطه ای
در این گیتی دوّار [که در رفت و آمد است]،
و خود را گمگشته می یافتم،
و نیازمند تو می بودم.

Et si tu n'existais pas,
Dis-moi comment j'existerais ?
Je pourrais faire semblant d'être moi,
Mais je ne serais pas vrai.

و اگر تو وجود نمی داشتی،
به من بگو چگونه مرا توان زیستن می بود؟
می توانستم وانمود کنم که آن وجود، منم،
لیکن وجودی حقیقی نمی بودم.

Et si tu n'existais pas,
Je crois que je l'aurais trouvé,
Le secret de la vie, le pourquoi,
Simplement pour te créer
Et pour te regarder.

و اگر تو وجود نمی داشتی،
ایمان دارم که می یافتم
راز زندگی را، چرایی آن را،
تنها برای آن که تو را بیافرینم
و تو را به نظاره نشینم.

Paroles: Vito Pallavicini, Fr : Pierre Delanoé & Claude Lemesle.
Musique: Salvatore Cutugno & Pasquale Losito 1975
© Sacem

Salut Par Joe Dassin

2007-06-03T02:05:00.000-07:00

Download the music Here.

Salut, c'est encore moi
Salut, comment tu vas?
Le temps m'a paru très long
Loin de la maison j'ai pensé à toi

سلام، دوباره من هستم
سلام، حالت چطور است
دور از خانه، گذر زمان؛ بسیار طولانی به نظرم رسید
[و] به تو می اندیشیدم

J'ai un peu trop navigué
Et je me sens fatigué
Fais-moi un bon café
J'ai une histoire à te raconter

راهی بسی طولانی را درنوردیده ام
و احساس خستگی می کنم
قهوه ای برایم درست کن
[چه] داستانی برای بازگو کردن به تو دارم

Il était une fois quelqu'un
Quelqu'un que tu connais bien
Il est parti très loin
Il s'est perdu, il est revenu

یکی بود، یکی نبود
یکی که به خوبی می شناسیش
او رهسپار دوردست ها شد
او خود را گم کرده بود، [ولی اکنون] او باز گشته است

Salut, c'est encore moi
Salut, comment tu vas?
Le temps m'a paru très long
Loin de la maison j'ai pensé à toi

سلام، دوباره من هستم
سلام، حالت چطور است
دور از خانه، گذر زمان؛ بسیار طولانی به نظرم رسید
[و] به تو می اندیشیدم

Tu sais, j'ai beaucoup changé
Je m'étais fait des idées
Sur toi, sur moi, sur nous
Des idées folles, mais j'étais fou

می دانی، بسیار تغییر کرده ام
قضاوت هایی کرده بودم
بر سر تو، بر سر خودم، بر سر هر دویمان
قضاوت هایی دیوانه وار، اما من دیوانه بودم

Tu n'as plus rien à me dire
Je ne suis qu'un souvenir
Peut-être pas trop mauvais
Jamais plus je ne te dirai:

تو دیگر چیزی نداری که به من بگویی
[و] من تنها [برای تو] خاطره ای هستم
شاید [خاطره ای؟؟؟] نه زیاد ناخوشایند
دیگر هیچوقت به تو نخواهم گفت:

Salut, c'est encore moi
Salut, comment tu vas?
Le temps m'a paru très long
Loin de la maison j'ai pensé à toi

سلام، دوباره من هستم
سلام، حالت چطور است
دور از خانه، گذر زمان؛ بسیار طولانی به نظرم رسید
[و] به تو می اندیشیدم

Auteurs: V. Pallavicini, T. Cutugno, Losito
Adaptateurs: P. Delanoë, C. Lemesle
Arrangements: Johnny Arthey
Enregistrement: décembre 1975
Original: "Uomo dove vai" par Albatros

Roya By Forough Farrokhzad

2007-06-01T12:30:00.000-07:00

با امیدی گرم و شادی بخش
با نگاهی مست و رویایی
دخترک افسانه می خواند
نیمه شب در کنج تنهایی:

بی گمان روزی ز راهی دور
می رسد شهزاده ای مغرور
می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر
ضربه سم ستور باد پیمایش

می درخشد شعله ی خورشید
بر فراز تاج زیبایش
تار و پود جامه اش از زر
سینه اش پنهان بزیر رشته هایی از در و گوهر
می کشاند هر زمان همراه خود سویی
باد ... پرهای کلاهش را
یا بر آن پیشانی روشن
حلقه موی سیاهش را

مردمان در گوش هم آهسته می گویند
"آه ... او با این غرور و شوکت و نیرو"
"در جهان یکتاست"
"بیگمان شهزاده ای والاست"

دختران سر می شکند از پشت روزن ها
گونه ها شان آتشین از شرم این دیدار
سینه ها لرزان و پر غوغا
در تپش از شوق یک پندار
"شاید او خواهان من باشد"

لیک گویی دیده ی شهزاده ی زیبا
دیده ی مشتاق آنان را نمی بیند
او از این گلزار عطر آگین برگ سبزی هم نمی چیند
همچنان آرام و بی تشویش
می رود شادان براه خویش
می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر
ضربه سم ستور باد پیمایش
مقصد او ... خانه دلدار زیبایش

مردمان از یکدیگر آهسته می پرسند
"کیست پس این دختر خوشبخت ؟"

ناگهان در خانه می پیچد صدای در
سوی در گویی ز شادی می گشایم پر
اوست ... آری ... اوست
"آه ای شهزاده ای محبوب رویایی
نیمه شبها خواب می دیدم که می ایی"
زیر لب چون کودکی آهسته می خندد

با نگاهی گرم و شوق آلود بر نگاهم راه می بندد
"ای دو چشمانت رهی روشن بسوی شهر زیبایی
ای نگاهت باده ای در جام مینایی
آه، بشتاب ای لبت همرنگ خون لاله خوشرنگ صحرایی
ره بسی دور است
لیک در پایان این ره ...قصر پر نور است"

می نهم پا بر رکاب مرکبش خاموش
می خزم در سایه آن سینه و آغوش
می شوم مدهوش
بازهم آرام و بی تشویش
می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر
ضربه سم ستور باد پیمایش
می درخشد شعله خورشید بر فراز تاج زیبایش

می کشم همراه او زین شهر غمگین رخت
مردمان با دیده حیران زیر لب آهسته می گویند
دختر خوشبخت ...!

رویا، از کتاب دیوار ِ فروغ

Les Mémoires noires

2007-05-31T15:21:00.000-07:00

.
بیداری؛ بیگاری؛ بیخوابی؛ بیماری؛ بیزاری...

اینجا از آن بهشت موعود هیچ خبری نیست. اینجا همه چیز را
خاکستری می بینی، هر چند که همه چیز سبز باشد. حتی
نوای پرستو ها را هم جز شکنجه ای نمی یابی. شاید نوای
آنها تو را به یاد آزادی اندازد، لیکن چه سود؛ چه تو خود را در بند
می یابی.خسته ای چونان گذشته؛و به یاد می آوری آن روزهای
شیرین را که چونان درخششی در آسمان شب، سپری شد.
و افسوس می خوری که چه خام آنها را پشت سر گذاشتی. و
لیکن دیگر افسوس را چه سود؛ وقتی او، دیگر در کنار تو نیست.

You Are In the Army Now By Status Quo

2007-04-19T04:02:00.000-07:00

Click HERE for download the music.(650KB)

A vacation in a foreign land
Uncle Sam does the best he can
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Now you remember what the draft man said
Nothing to do all day but stay in bed
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

You'll be the hero of the neighborhood
Nobody knows that you've left for good
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Smiling faces as you wait to land
But once you get there no one gives a damn
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Hand grenades flying over your head
Missiles flying over your head
If you want to survive get out of bed
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Shots ring out in the dead of night
The sergeant calls (Stand up and fight)
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

You've got your orders better shoot on sight
Your finger's on the trigger
But it don't seem right
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Night is falling and you just can't see
Is this illusion or reality
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Oh, oh, you're in the army now

[]
Status Quo , In the Army Now
Written by - Bolland & Bolland

To Diamond (Almas)

2007-04-18T16:26:00.000-07:00

L'été indien Par Joe Dassin

2007-04-10T12:07:00.000-07:00

برای دانلود فایل موسیقی اینجا را کلیک کنید

Tu sais, je n'ai jamais été aussi heureux que ce matin-là
Nous marchions sur une plage un peu comme celle-ci
C'était l'automne, un automne où il faisait beau
Une saison qui n'existe que dans le Nord de l'Amérique
Là-bas on l'appelle l'été indien
Mais c'était tout simplement le nôtre
Avec ta robe longue tu ressemblais
A une aquarelle de Marie Laurencin
Et je me souviens, je me souviens très bien
De ce que je t'ai dit ce matin-là
Il y a un an, y a un siècle, y a une éternité

می دانی؟ هیچگاه چونان آن بامداد احساس خوشبختی نکرده ام
آن بامداد کنار ساحلی، همچون این [ساحل] قدم می زدیم
فصل خزان بود، خزانی خوش
فصلی که تنها در شمال آمریکا می توانش یافت
مردمش آن را تابستان هندی(بومیان آمریکا) می نامند.
اما به سادگی می توان گفت که تابستان ما (و نه هندیان) بود
و با آن پیراهن بلندت،به سان
نقاشی های آبرنگ ماری لورانسن، می نمودی
و من به یاد می آورم، آری به خوبی به یاد می آورم
آنچه را که آن روز گفتمت
یک سالی [از آن بامداد] گذشته است، به سان قرنی، چونان جاودانگی

On ira où tu voudras, quand tu voudras
Et on s'aimera encore, lorsque l'amour sera mort
Toute la vie sera pareille à ce matin
Aux couleurs de l'été indien

گفتم:
می رویم به هر کجا که بخواهی، در هر زمان که بخواهی
و همدیگر را دوست خواهیم داشت حتی زمانی هم که عشق میانمان بمیرد
و تمام زندگی چونان آن بامداد خواهد بود
به سان الوان تابستان هندی

Aujourd'hui je suis très loin de ce matin d'automne
Mais c'est comme si j'y étais. Je pense à toi.
Où es-tu? Que fais-tu? Est-ce que j'existe encore pour toi?
Je regarde cette vague qui n'atteindra jamais la dune
Tu vois, comme elle je reviens en arrière
Comme elle je me couche sur le sable
Et je me souviens, je me souviens des marées hautes
Du soleil et du bonheur qui passaient sur la mer
Il y a une éternité, un siècle, il y a un an

امروز [در کنار این ساحل] از آن بامداد خزان بسیار فاصله گرفته ام
اما گویی آنجا هستم، [دارم] به تو می اندیشم
اکنون کجایی؟ چه می کنی؟ آیا هنوز برای تو (در ذهن تو ) وجود دارم؟
به موجی می نگرم که هرگز نخواهد توانست به ماسه های ساحل دست یابد
می بینی؟ چونان این موج به عقب باز می گردم
چونان این موج، بر روی شن ها می خوابم
و به خاطر می آورم، مد های دریا را به خاطر می آورم
و همچنین خورشید و خوشبختی را که از روی دریا می گذشتند [را به خاطر می آورم]
چونان ابدیتی [از آن بامداد] گذشته است، به سان قرنی، یک سال گذشته است

On ira où tu voudras, quand tu voudras
Et on s'aimera encore lorsque l'amour sera mort
Toute la vie sera pareille à ce matin
Aux couleurs de l'été indien

Paroles: Pierre Delanoé & Claude Lemesle
Musique: S.Ward, P.Losito, Pallavicini & S.Custugno 1988

Répondez-moi par Mireille Mathieu

2007-04-06T12:54:00.000-07:00

A todo quién concierna. [Pour toute personne concernée.]

Ceux qu'on emprisonne quand ils font d'autres choix
et qu'on abandonne parce que chacun pour soi
Évidemment ça nous dérange,
mais le temps passe et rien ne change.

L'amour, à quoi ça sert, répondez-moi!
Pourquoi toutes ces barrières entre vous et moi?
Qui de nous saura faire le premier pas
aller au rendez-vous ne pas dire pour une fois

L'amour à quoi ça sert, répondez-moi!
Cette bouteille à la mer à vous ou à moi?
S'il fallait faire la guerre pour changer ça
Je serais avant vous, avant vous.

Que Hiciste By Jennifer Lopez

2007-04-02T20:06:00.000-07:00

Download the music Here

Que Hiciste
تو چه کردی؟

Ayer los dos soñábamos con un mundo perfecto
Ayer a nuestros labios les sobraban las palabras
Porque en los ojos nos espiabamos el alma
y la verdad no vacilaba en tu mirada

دیروز، هردویمان به جهانی کامل می اندیشیدیم
دیروز، حرف های زیادی برای گفتن داشتیم
چرا که چشمانمان، دریچه ای بود برای برانداز کردن روحمان
و واقعیت برای رخ نمودن در نگاه تو، تردیدی نداشت .

Ayer nos no metimos conquistar el mundo entero
Ayer tu me juraste que ese amor seria eterno
Por que una vez equivocarse suficiente
Para aprender lo que es amar sinceramente

دیروز، با همدیگر پیمان بستیم که تمام دنیا را به زیر چنگ آوریم
دیروز، تو با من پیمان بستی که این عشقی جاویدان است.
چرا که اشتباهی کافیست تا
معنای واقعی عشق را بیاموزیم.

¿Que Hiciste? Hoy destruiste con tu orgullo la esperanza
Hoy empañaste con tu furia mi mirada
Borraste toda nuestra historia con tu rabia
Y confundiste tanto amor que te entregaba
Con un permiso para si romperme el alma

تو چه کردی؟ امروز تو، امید را با غرورت ویران کردی
امروز تو، با خشمت، چشمانم را اشکبار کردی
تو تمام خاطراتمان را با نفرت خود، محو کردی
و تو؛ عشقی را که به تو دادم را، درست نفهمیدی
و آن را مجوزی برای شکستن روح من دانستی.

¿Que Hiciste? Nos obligaste a destruir las madrugadas
Y nuestras noches las ahogaron tus palabras
Mis ilusiones acabaron con tus farzas
Se te olvido que era el amor lo que importaba
Y con tus manos derrumbaste nuestra casa

تو چه کردی؟ تو ما را بر آن داشتی تا بامدادان را تباه سازیم
و شبانگاهانمان، با سخنان تو ، غرقه شد
و توهماتم با دروغ های تو به پایان رسید
تو اهمیت عشق را فراموش کردی
و با دستانت، خانه-مان را ویران کردی.

Mañana que amanezca un dia nuevo en mi universo
Mañana no vere tu nombre escrito entre mis versos
No escuchare palabras de arrepentimiento
Ignorare sin pena tu remordimiento

فردا، روز جدیدی در زندگی من خواهد آمد
فردا، حتی نام تو را در میان اشعارم، نخواهی دید
و کلمات شرمندگی تو را نخواهم شنید
و من افسوس و پشیمانی تو را به هیچ خواهم انگاشت.

Mañana olvidare que ayer yo fui tu fiel amante
Mañana ni siquiera habra razones para odiarte
Yo borrare todos tus sueños en mis sueños
Que el viento arrastre para siempre tus recuerdos

فردا، فراموش خواهم کرد که دیروز عاشق راستین تو بودم
فردا، حتی دلیلی برای تنفر از تو وجود نخواهد داشت
ومن، یاد تمام خاطراتت را از خاطراتم خواهم زدود
و باد، یاد تو را برای همیشه با خود خواهد برد.

"Que Hiciste"
Como Ama Una Mujer
Jennifer Lopez
Estefano, Marc Anthony
2006

Abysse

2007-03-17T00:21:00.000-07:00

دلتنگم. برای آنی که دیگر نیست.اما مرا یارای گفتن آن نیست. نمی دانم این غرور
چیست که نمی گذارد هیچ گاه حقیقت رخ بنماید. نمی دانم چگونه آن را پشت سر
بگذارم. آیا گفتن واقعیت اینقدر دهشتناک است؟ یا ترس از شکستن غرور است که
باعث می شود زمانی به وسعت یک زندگی را در رنج به سر بریم و هیچ گاه دم بر نیاوریم.

ای کاش می توانستم به تو بگویم : هنوز دوستت دارم.
ای کاش مرا یارای آن بود که به تو می گفتم: چقدر می خواستم و می خواهم که
اکنون در کنارم می بودی. که تنها بودنت مرا بسنده بود و می ارزید به جهانی.

ای کاش می توانستم بگویم که هنوز چشمان زیبایت را فراموش نکرده ام.
ای کاش می توانستم بگویم که هنوز طنین صدایت را در گوشم می شنوم.
ای کاش می توانستم بگویم که هنوز بوی عطر تو در یکایک صفحات کتابهایم جریان دارد.
ای کاش می توانستم بگویم اکنون که می نویسم، چشمانم پر از اشک است. و
بغضی گلویم را آکنده است.

اما افسوس که این غرور پلید نمی گذارد، هیچ بگویم. من محکومم به رنج بردن. آری. آری. آری.

Solitude By Ella Wheeler Wilcox

2007-03-15T07:20:00.000-07:00

شعری از Ella Wheeler Wilcox به نام تنهایی و ترجمه ی قسمتی
ازآن توسط محمد رضا آل یاسین.
برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد این شاعر اینجا را کلیک کنید.
فایل پی دی اف شامل مجوعه دویست وهفتاد شعر از این شاعر را
می توانید از اینجا دریافت کنید.
Solitude
Laugh, and the world laughs with you;
Weep, and you weep alone.
For the sad old earth must borrow it's mirth,
But has trouble enough of its own.
Sing, and the hills will answer;
Sigh, it is lost on the air.
The echoes bound to a joyful sound,
But shrink from voicing care.
Rejoice, and men will seek you;
Grieve, and they turn and go.
They want full measure of all your pleasure,
But they do not need your woe.
Be glad, and your friends are many;
Be sad, and you lose them all.
There are none to decline your nectared wine,
But alone you must drink life's gall.
اگر بخندی، دنیا به تو می خندد
و اگر گریه کنی، تنها خواهی گریست!
[...]
[...]
آواز بخوان، تپه ها به تو پاسخ خواهند داد
آه بکش، در هوا محو خواهد شد.
انعکاس ها به صدای شادمانی محدود می شوند
اما از صدای غوغا ها پا پس می کشند.
شادی کن، مردم به سوی تو جذب می شوند
اندوهگین باش، برمی گردند و می روند
آنان شادی کامل و تمام عیار تو را می طلبند
اما به غم و اندوه تو نیازی ندارند
خوشحال باش، دوستان زیادی گرد می آوری
غمگین باش، همه را از دست خواهی داد
کسی نیست که جام شراب تو را رد کند
اما صفرای زندگی را باید تنها بنوشی.
Feast, and your halls are crowded;
Fast, and the world goes by.
Succeed and give, and it helps you live,
But no man can help you die.
There is room in the halls of pleasure
For a long and lordly train,
But one by one we must all file on
Through the narrow aisles of pain.

Détruite

2007-03-09T13:57:00.000-08:00

.
بدرود ای دنیای سالوس. اکنون تو را ترک خواهم گفت. اکنون تو را می گذارم و می روم.
من به آرامش خواهم رسید، لیکن تو می مانی؛ همچنان بدخواه، اما دیگر خیالی نیست.
بگذار بگویند که او بزدل بود، او را توان ِ پایداری نبود. بگذار هر چه می خواهند بگویند. و تو
به کار خود ادامه خواهی داد؛ تباه خواهی کرد. خواهی کشت، به ذلت خواهی نشاند. اما
بدان هیچگاه به من دست نیافتی و هرگز نخواهی یافت. آرام آرام به ماده ی آلی تبدیل
خواهم شد؛ به خاک و با وزش نسیمی، بادی پراکنده خواهم شد، در سراسر جهان؛ آنگاه
است که تو به ابدیت خواهی پیوست؛ نامی از تو نخواهد ماند.و نه حتی سرابی؛ زیرا روز ِ
وزش باد روز ِ نابودی تو است.چرا که هر ذره از خاک من در کالبد ِ دیگری تجسد می یابد و
سنت من از نو زاده می شود و روزی می رسد که دیگر هیچ نباشد. آن روز، روز ِ مرگ توست.
بدرود.

Nobody , Nothing , Never , For Ever

2007-02-22T13:21:00.000-08:00

.
شعر زيبايي از دوستم آندري كه با اصرار من اجازه دادند آن را در اين وبلاگ بگذارم.

سوگندش اين نبود كه هرگز تاريكي را نبيند
هرگز شمعي نمي افروخت.
چرا كه با خود عهد بسته بود :
هرگز هيچكس هيچ...

در اين هرگز ِ هيچكس هيچ،
هيچ نديد

در اين هرگز ِ هيچ؛ هيچكس ِ هيچ،
هيچكس را نشناخت
هرگز هيچ، نزيست هيچ.

Still Standing By The Rasmus

2007-02-18T12:35:00.000-08:00

I wish you were here tonight with me to see the northern lights.
I wish you were here tonight with me.
I wish I could have you by my side tonight when the sky is burning.
I wish I could have you by my side.

Cause I've been down and I've been crawling,won't back down no more.

Can't you stop the lies falling from the skies?
Down on me, I'm still standing.
Can't you roll the dice, I might be surprised,
conscience clear, I'm still standing here.

Burns like a thousand stars.
Though you are light years away.
Burns like a thousand stars or more.
You're up there, you're always with me,smiling down on me.

Can't you stop the lies falling from the skies?
Down on me, I'm still standing.
Can't you roll the dice, I might be surprised,
conscience clear, I'm still standing here.

It's something sacred, something so beautiful.
Something quiet to ease the mind.
When the pressure's taking me over and over.
Cause I've been down and I've been crawling.
Pushed around, and always falling.
You're up there, you're always with me,
smiling down on me.

Can't you stop the lies falling from the skies?
Down on me, I'm still standing.
Can't you roll the dice, I might be surprised,
conscience clear, I'm still standing here.
Can't you stop the lies, falling from the skies?
Down on me.Still standing here.
Can't you roll the dice?
I might be surprised, conscience clear.
I'm still standing here.
Here.

The Rasmus

In The Desert Of Set | Solitude Becomes True

2007-02-16T11:27:00.000-08:00

مي روم تا دو سالي را در كوير، سپري كنم. دور از هر دغدغه اي.دور از اين روزمرگي خورنده.
دور از اين هياهوي بيهوده. دور از اين دل هاي مرده و دور از دوستي هايي كه جز نام بيش
نيستند. آري به سوي كوير رهسپارم.

پسركي را شنيدم كه مي خواند: در كوير بيشتر، سر ها رو به آسمان است تا روي به زمين.
آنجا دل ها جاي يكي و دو تا نيست كه مي توان شهري را در آن جاي داد و ...

مي روم تا شايد فراموش كنم و فراموش شوم؛ و اين اميدهاي واهي را كه هرازچندگاهي
چون خوره به جانم مي افتد، پشت سر گذارم.

روزي جواني را گفتم: اميد شرط زندگاني است، حال مي گويم كه در اشتباه بوده ام. اميد
چيزي نيست جز ديواري كه براي خود مي آفريني تا واقعيت را ناديده انگاري. آري مي روم
تا ديگر اميدي هم باقي نماند.

Quoi? / What?

2007-02-08T16:05:00.000-08:00

La première étoile

2007-01-23T00:26:00.000-08:00

Si grand soit le monde, si loin que je sois
à chaque seconde, moi, je pense à toi
Mais quand tout se voile, quand meurt le soleil
Il y a notre étoile là-haut dans le ciel

هرقدر كه دنيا بزرگ باشد، هر قدر كه [از تو] دور باشم
هر لحظه، من، به تو مي انديشم
و هنگامي كه همه چيز تيره و تار مي شود، وقتي كه خورشيد مي ميرد
آن جاست ستاره ي ما در آسمان، آن بالا

La première étoile qui se lèvera
Dis-lui que tu m'aimes en la regardant
je dirai "je t'aime" à ce même instant

اولين ستاره اي كه طلوع مي كند
با نگاه به آن بگو كه دوستم مي داري
و من هم در همان زمان خواهم گفت كه: "دوستت مي دارم".

Elle est si fragile perdue dans le soir
pourtant elle brille comme notre espoir.
À travers nos peines, par dessus les jours
elle dit que l'on s'aime comme au premier jour.

آن [ستاره] در دل شب بسيار شكننده است و ناپديد مي گردد
با اين حال چون اميد هر دو مان مي درخشد
[با گذر از] لابه لاي ِ دردهايمان، از بالاي روزها
او [ستاره] مي گويد كه آن دو، يكديگر را چونان نخستين بار، دوست مي دارند

La première étoile qui se lèvera
Dis-lui que tu m'aimes et puis pense à moi
je ferai de même et tu m'entendras
te dire "je t'aime" au creux de tes bras.

اولين ستاره اي كه طلوع مي كند
به آن بگو كه دوستم مي داري و سپس به من بينديش
و من هم چنين خواهم كرد و تو خواهي شنيد كه
در آغوشت به تو مي گويم "دوستت مي دارم"

La première étoile nous portera bonheur
la première étoile, elle est là dans nos cœurs
dans nos cœurs, dans nos cœurs...

اولين ستاره برايمان خوشبختي مي آورد
اولين ستاره در قلب مان جاي دارد
در قلب مان، در قلب مان...

Mireille Mathieu
Paroles: André Pascal

Un jour tu reviendras

2007-01-21T12:09:00.000-08:00

Quand le soleil va se perdre à l'horizon
Tous nos souvenirs me font souffrir encore
Et le soir dans l'ombre de notre maison
J'ai besoin de sentir tes mains sur mon corps

آن هنگام كه خورشيد مي رود تا در افق ناپديد گردد
تمام خاطره هايم با تو، دوباره [قلب] مرا به درد مي آورد
و شب هنگام در زير سايه ي خانه مان
نياز ِ آن دارم تا دست تو را بر كالبدم احساس كنم

Un jour tu reviendras, souviens-toi de la terre
Qui sans toi ne fleurie pas, souviens-toi de moi
Oui.
Un jour tu comprendras que malgré ton absence
J'ai gardé au fond de moi l'espoir de ton retour,
L'espoir de ton retour

روزي بر خواهي گشت، به ياد آور زميني را كه
بي تو نمي شكفد، مرا به ياد آور
آري.
روزي خواهي فهميد كه با وجود نبود تو
اميد بازگشت تو را در اعماق وجودم نگه داشته ام
اميد بازگشت تو را

Un jour tu reviendras pour que tout recommence
À vivre comme autrefois quand nous étions ensemble.
Car je sais que demain oui je sais que demain
Mon amour, mon amour, tu reviendras et dans tes bras
J'oublierai ton absence et la vie me semblera plus belle
Chaque jour, près de toi mon amour.

روزي تو بازخواهي گشت تا همه چيز از نو زندگي آغازد
چون پيشتر ها كه با هم بوديم
چرا كه مي دانم كه فردا، آري مي دانم كه فردا
عزيزترينم، عزيزترينم، تو باز خواهي گشت و در آغوش تو
نبودت را فراموش خواهم كرد و زندگي هر روز
در كنار تو، زيباتر به نظر خواهد رسيد، اي عزيزتزينم.

Mireille Mathieu
Paroles et Musique: Ennio Morricone
M. Travia, A. Lacour, Famous Chappell

C'est l'amour et la vie que je te dois

2007-01-19T05:01:00.000-08:00

Tu m'as donné
La force et le goût de revivre (toi)
Tu as trouvé
Les mots qui calment et qui délivrent (toi)
Tu m'as donné
L'espoir qu'au fond de moi j'avais perdu
Et le soleil que je ne voyais plus
Je n'existerais plus sans toi
Si mon cœur bat c'est grâce à toi
C'est l'amour et la vie que je te dois

تو به من قدرت و حس دوباره زندگي كردن را بخشيده اي(تو)
تو واژه هاي آرامش بخش و وارهاننده را يافته اي(تو)
تو اميد اعماقم را كه گم كرده بودم به من بخشيده اي
و همچنين خورشيد را كه ديگرش نمي ديدم.
و بدون تو وجود نمي داشتمي.
به خاطر توست كه اكنون قلب من مي تپد
[ اگر قلب من مي تپد به خاطر توست.]
اين عشق و زندگي را به تو مديونم

Tu m'as donné
La raison de mon existence (toi)
Tu m'as prouvé
Que je pouvais croire à ma chance (toi)
Je ne sais pas
Ce que tu peux vouloir de tout ton cœur
Quel serait pour toi le plus grand bonheur
Demande-moi n'importe quoi
Je ferai ce que tu voudras
C'est l'amour et la vie que je te dois

تو به من "دليل بودنم" را بخشيده اي (تو)
تو به من اثبات كرده اي كه مي توانم به طالعم اعتقاد داشته باشم
نمي دانم آرزوي قلبيت چيست
و چه چيز براي تو بزرگترين نيكبختي است
از من بخواه هرآنچه مي خواهي
چه آن را انجام خواهم داد
چه اين عشق و زندگي را به تو مديونم

Demande-moi n'importe quoi
Je ferai ce que tu voudras
C'est l'amour et la vie que je te dois
Oh oui
C'est l'amour et la vie que je te dois
Mais oui
C'est l'amour et la vie que je te dois
Oui
C'est l'amour et la vie que je te dois

از من بخواه هرآنچه مي خواهي
چه آن را انجام خواهم داد
اين عشق و زندگي را به تو مديونم
آري
اين عشق و زندگي را به تو مديونم
آري
اين عشق و زندگي را به تو مديونم
آري
اين عشق و زندگي را به تو مديونم

Mireille Mathieu
Paroles: F. Gérald.
Musique: P. Carli

Chanson d'automne

2007-01-17T12:39:00.000-08:00

Chanson d'automne

Les sanglot longs
Des violons
De l'automne
Blessent mon Cœur
D'une langueur
Monotone.

Tout suffocant
Et blême, quand
Sonne l'heure,
Je me souviens
Des jour anciens
Et je pleure;

Et je m'en vais
Au vent mauvais
Qui m'emporte
Deça, delà
Pareil à la
Feuille morte.

Paul Verlaine.

ترانه ي پاييزي

ناله هاي بلند نغمه هاي پاييز
دلم را از رخوت يكساني رنجه مي دارد.

هنگامي كه زنگ ساعت نواخته مي شود،
من، دل گرفته و رنگ پريده،
به ياد روزهاي گذشته مي افتم و مي گريم.

و همراه نسيم دل آزاري مي روم
كه مرا از اينجا، بدانجا،
چون برگ پژمرده مي برد.

ترجمه از: دكتر محمد تقي غياثي

Song that never ends

2007-01-15T10:51:00.000-08:00

This is the song that doesn't end,
Yes, it goes on and on, my friend
Some people started singing it not knowing what it was,
And they'll continue singing it forever just because:

This is the song that doesn't end,
Yes, it goes on and on, my friend
Some people started singing it not knowing what it was,
And they'll continue singing it forever just because:
This is the song that doesn't end,
Yes, it goes on and on, my friend
Some people started singing it not knowing what it was,
And they'll continue singing it forever just because:

...

Les Proverbes Latins / Latin Proverbs

2007-01-10T11:35:00.000-08:00

Vulpes pilum mutat, non mores!
يك روباه ممكن است پوسته اش را عوض كند، اما شخصيتش را هرگز!
,,,
Veritatem dies aperit.
زمان حقيقت را آشكار مي سازد.
,,,
Ut sementem feceris, ita metes.
هرآنچه را كه بكاري،همان را درو خواهي كرد. [سيسرو]
,,,
Una hirundo non facit ver.
يك چلچله بهار را نمي سازد. [ با يك گل بهار نمي شود.]
,,,
Si vis amaria, ama.
اگر مي خواهي دوست داشته شوي، دوست بدار. [سنكا]
,,,
Scio me nihil scire.
مي دانم كه هيچ نمي دانم. [سقراط]

De l'Obscurité / Of Darkness

2007-01-05T09:49:00.000-08:00

Rubaiyat of Omar Khayyam (2)

2007-01-05T09:11:00.000-08:00

گر بر فلكم دست بدي چون يزدان
برداشتمي من اين فلك را زميان
از نو فلكِ دگر چنان ساختمي
كآزاده به كام دل رسيدي آسان

Like God, if this world I could control
Eliminating the world would be my role
I would create the world anew, whole
Such that the free soul would attain desired goal.

,,,

مگذار كه غصه در كنارت گيرد
و اندوه و ملال در كنارت گيرد
مگذار كتاب و لب جوي و لب كِشت
زان پيش كه خاك در كنارك گيرد

Don’t permit sorrow to be your friend
Sadness and pain become your trend
Don’t let the book or the farm you tend
Rule your life before to earth you descend.

Rubaiyat of Omar Khayyam (1)

2007-01-04T12:09:00.000-08:00

گر آمدنم به من بدي نامدمي
ور نيز شدن به من بدي كي شدمي
به زان نبدي كه اندرين دير خراب
نه آمدمي، نه بدمي، نه شدمي؟

If my coming were up to me, I’d never be born
And if my going were on my accord, I’d go with scorn
Isn’t it better that in this world, so old and worn
Never to be born, neither stay, nor be away torn?

---

اسرار ازل را نه تو داني و نه من
وين حل معما نه تو داني و نه من
هست از پس پرده گفتگوي من و تو
چون پرده بر افتد نه تو ماني و نه من

The secrets eternal neither you know nor I
And answers to the riddle neither you know nor I
Behind the veil there is much talk about us, why
When the veil falls, neither you remain nor I.

Maximes / maxims

2006-12-31T03:59:00.000-08:00

« Qui commence à aimer doit se préparer à souffrir. »

كسي كه دوست داشتن مي آغازد، مي بايست خود را براي رنج كشيدن آماده كند.

Chevalier de MÉRÉ / Maximes, sentences et réflexions morales et politiques

---

« Ne désespère pas : si tout le monde t’abandonne,
tu pourras toujours compter sur tes douleurs. »

اگر همه تو را ترك گفتند، نااميد مشو
چرا كه همواره مي تواني بر روي رنجهايت حساب باز كني.

Emil CIORAN / Carnets 1957-1972

---

« Il faut être toujours ivre. Tout est là : c’est l’unique question. Pour ne pas sentir
l’horrible fardeau du Temps qui brise vos épaules et vous penche vers la terre,
il faut vous enivrer sans trêve. Mais de quoi? De vin, de poésie ou de vertu,
à votre guise. Mais enivrez-vous. »

بايستي كه همواره مست باشيم. همه چيز در اين سؤال بي همتا خلاصه مي شود.
براي آنكه اين بار ِ سنگين ِ كمرشكن ِ زمان را كه شانه هايت را خرد كرده و تو را به
سمت زمين خم مي كند، احساس نكنيم، بايستي كه بي درنگ مست شويم. اما با چه؟
با مي؟ با شعر؟ و يا با پرهيزگاري و جوانمردي؟ انتخاب آن به دلخواه خودتان است.
پس مست كنيد.

Charles BAUDELAIRE / Le Spleen de Paris

---

« L’amour ! Alors, on aime un appareil respiratoire, un tube digestif,
des intestins, des organes d’évacuation,un nez qu’on mouche,
une bouche qui mange, une odeur corporelle? Si on pensait à cela,
comme on serait moins fou ! »

عشق! در اين مورد، آيا ما يك جهاز تنفسي، يك جهاز هاضمه، امعاء و احشاء،
اعضاي دفعي،يك عضو بويايي براي بو كشيدن، دهاني كه از طريق آن چيز مي خوريم
و بوي بدن را دوست نمي داريم؟ اگر ما به مسئله اين گونه مي انديشيديم،
چقدر كمتر دچار ديوانگي مي شديم!

Paul LÉAUTAUD / Passe-temps

---

« Il faut se suicider jeune quand on veut profiter de la mort. »

اگر كسي بخواهد كه از مرگش سود ببرد بايستي كه در جواني خودكشي كند.

Pierre DAC / Arrière-pensées - Maximes inédites

De La Vie / Of Life

2006-12-29T06:12:00.000-08:00

« Ce qu’on appelle une raison de vivre est en même temps
une excellente raison de mourir. »

آنچه را كه ما دليلي براي زندگي مي ناميم، در عين حال
دليل بسيار خوبي نيز براي مرگ مي باشد.

Albert CAMUS - Le mythe de Sisyphe

« L’essence de la vie réside dans la peur de mourir. Si cette
peur disparaissait, la vie perdrait sa raison d’être. »

جوهره ي زندگي، در ترس از مرگ محصور است. اگر اين ترس ناپديد مي شد
زندگي انگيزه ي بودنش را از دست مي داد.

Emil CIORAN - Carnets

« Dieu a sagement agi en plaçant la naissance avant la mort;
sans cela, que saurait-on de la vie? »

خداوندگار، با تيزهوشي تولد را قبل از مرگ قرار داد؛
بدون آن ، از زندگي چه مي دانستيم؟

Alphonse ALLAIS - OEuvres posthumes

« La vie est une maladie mortelle transmissible sexuellement. »

زندگي يك بيماري كشنده، سرايت كننده از طريق تماس جنسي است.

Jacques DUTRONC - Pensées et répliques

Quand je manque de toi / Garou / 2006

2006-12-28T05:57:00.000-08:00

For download the music (600KB) click here

Je peux laisser derrière
Ces nuits artificielles
Noyées de lumiere
Où plus rien n'est réel
Sans hésiter
Je connais la valeur
De ces gloires fragiles
Où on vit le meilleur
Puis le plus difficile
Je peux m'en passer
اين شب هاي ساختگي و بي احساس ِ
غرقه در نور را
كه در آن هيچ چيز واقعي نيست،
مي توانم بي درنگ، پشت سر گذارم
چرا كه ارزش سرفرازي هاي شكننده را
كه با هم بهترينش و سپس سخت ترينش را زندگي
كرديم، مي شناسم
مي توانم بدون آن به زندگي ادامه دهم

Mais quand
Je manque de toi
Je manque de tout
De mon sang, de mes forces
Ma peau, mon écorce
Mon souffle de vie
اما آنگاه كه دلتنگ تو مي گردم
همه چيز را كم دارم
خونم را، نيرويم را،
پوستم را و
نفس ِ زندگيم را

Quand Je manque de toi
Je manque de tout
De mon air, de mon ciel
De tout l'essentiel
Qui remplit ma vie
اما آنگاه كه دلتنگ تو مي گردم
همه چيز را كم دارم
آهنگم، آسمانم
تمام بن مايه ام
كه زندگيم را سرشار مي كرد

Je pourrais ignorer
Ces regards de déesses
Qui savent bien cacher
Ce qui les interesse
Sans un regret
مي توانم ناديده گيرم
اين نگاه ِ الهه گون را
كه به خوبي مي داند چه سان بدون پشيماني پنهان كند
آنچه را علاقه دارد

Je pourrais arrêter
Ma course et mes combats
Si un jour je sentais
Qu'ils m'éloignent de toi
Je le ferais
مي توانم دست بردارم
از مسيرم،از پيكارم
اگر روزي احساس كنم كه آنها مرا از تو دور نگاه خواهند داشت
دست مي كشم

[x2]
Mais quand
Je manque de toi
Je manque de tout
De mon sang, de mes forces
Ma peau, mon écorce
Mon souffle de vie
Quand
Je manque de toi
Je manque de tout
De mon air, de mon ciel
De tout l'essentiel
Qui remplit ma vie
اما آنگاه كه دلتنگ تو مي گردم
همه چيز را كم دارم
خونم را، نيرويم را،
پوستم را و
نفس ِ زندگيم را
اما آنگاه كه دلتنگ تو مي گردم
همه چيز را كم دارم
آهنگم، آسمانم
تمام بن مايه ام
كه زندگيم را سرشار مي كرد

Quand Je manque de toi
C'est toi l'essentiel
Tu remplis ma vie
Je manque de toi
Je manque de toi
آنگاه كه دلتنگ تو مي گردم
تويي بن مايه ام
تو يي كه زندگيم را سرشار مي كني
دلتنگ تو ام
دلتنگ تو ام.

La Mort / Death

2006-12-27T10:57:00.000-08:00

Vivre est une maladie dont le sommeil nous soulage toutes les 16 heures.
C’est un palliatif. La mort est le remède.

زندگاني يك بيماري است كه در آن خواب هر شانزده ساعت يكبار، ما را تسكين مي دهد،
اين مسكني بيش نيست و چاره و درمان آن، مرگ است.

CHAMFORT/Maximes et Pensées, Caractères et Anecdotes/Garnier-Flammarion 1968

Happy Birthday, Jesus of Nazareth

2006-12-25T06:59:00.000-08:00

[1] Adorazione del Bambino (Adoration of the Child) (1439-43),
a mural by Florentine painter Fra Angelico.

[2] Adoration of the Magi by Don Lorenzo Monaco (1422).

شب يلدا

2006-12-21T13:24:00.000-08:00

در اين شب بي پايان، در روز ميلاد الهه ي مهر؛ تنهايم. نشسته ام،در ميان ناكجا آباد.
به دنبال گمشده اي، منتظرم؛ منتظر نامه اي، پاسخي؛ جوابي ساده : آري يا نه.

اين انتظار بي پايان روزهاست كه مرا منجمد كرده است در گوشه ي انزوا. آيا بايستي
صبر كرد؟ آيا اين انتظار ي ارزشمند است؟ آري. آري، ارزشمند است، اين را مي دانم،
اين را با تمام وجود حس مي كنم.

آري سرماي هوا را با تمام وجود حس مي كنم. همه در اتاق نشيمن نشسته اند،
مي گويند، مي خندند، نمي دانم به چه مي خندند، اما مي دانم كه شادند.

من اينجا نشسته ام در كنار درختي، خشكيده؛ خشكيده نه از دست سرما و نه از
دست پيري؛ كه بيش از حد سرزنده بود، براي اينكه بلندتر از ديگران بود، كه امان از
ديگر درختان، بريده بود، اما چاره كارش كمي نفت بود، باغبان پير بعد از ظهري پاييزي
آمد، شاخه هاي سر به فلك كشيده ي درخت پير را بريد، پوستش را كند و نفت را بر
زخمهايش ريخت، ديگر هيچ وقت آن درخت سبز نشد، شايد تنها گناه او اين بود كه
ميوه نداشت و باقي، همه بهانه بود.

در اين هواي سرد به سوگ او نشسته ام. نه؛ شايد به سوگ خود نشسته ام، شايد
داستان اين درخت، داستان سرنوشت من نيز باشد. آري شايد سرنوشت من نيز باشد،
در پاهايم سوزشي را احساس مي كنم، گويي در پاي من هم نفت ريخته باشند.
خسته ام، مي خواهم بخوابم، مي خواهم خط پاياني بر اين داستان نهم، اما مرا خواب
فرا مي گيرد و با خود مي برد، به جايي كه تاكنون نرفته ام...

No Comments

2006-12-16T08:33:00.000-08:00

Epilogue(2)

2006-12-12T11:54:00.000-08:00

با خود مي انديشم مگر گناه من چه بوده است؟ مگر من غير از دوست داشتن و دوست
داشته شدن چه مي خواستم؟ آيا من گناهكارم كه نمي توانم همانند ديگران باشم؟
همواره بدنبال فرونشاندن خواسته هاي پست. يا شايد من متعلق به اينجا نيستم،
از سياركي ديگر راه گم كرده و به اين حضيض فرو افتاده ام و يا به خاطر گناهي كه مرتكب
شده ام و خود نمي دانم به اينجا تبعيد شده ام؛ همچون آدم. نه اشتباه مي كنم؛ من از
همين خاكم، شناسنامه ام اين را مي گويد، مي خورم،مي نوشم، نفس مي كشم،
چون ديگران. شايد اشتباه مي كنم، شايد ديگراني هم،چون من باشند، شايد من
درست ديدن را نياموخته ام. اميدي دوباره مي يابم. شايد ديگراني هم،چون من باشند،
بايد به جستجو برخيزم. آري... آري... اما نه؛ ديگر مرا تواني نمانده است، مرا ياراي
شكستي ديگر نيست. اگر اين هم خيالي خام باشد چون گذشته، چه كنم؟ نه من به
سرابي ديگر تن در نمي دهم. من به پايان راه خود رسيده ام.

شايد ديگر ادامه نداشته باشد...

Epilogue

2006-12-03T02:27:00.001-08:00

اين يك داستان خيالي است. اما شايد اين داستان ديروز يا امروز اتفاق افتاده باشد و يا
حتي فردا اتفاق بيفتد، اين داستان مي تواند هر روز در گوشه اي از دنيا اتفاق بيفتد؛در
كلان شهري با ميليون ها جمعيت و يا حتي دهي دور افتاده . اين داستان زندگي است؛
داستان جبر تاريخ. شايد در پس آن پيامي نهفته باشد همچون ديگر داستان ها و شايد
هم كه نه.

و براي دومين بار هم طرد شدم

و پيرمرد محتضر رو به نوه ي گريانش كرد و گفت : "در اين دنياي سالوس به هيچ كس دل مبند
زيرا كه هر چه قدر هم كه خوب باشي ، روزي فرا مي رسد كه يكي بهتر از تو پيدا مي شود
و جاي تو را خواهد گرفت." و ...

دوباره روزهايم سياه شدند. دوباره زندگي معناي خود را از دست داد، دوباره تنها شدم.
اي كاش دوباره دل نمي بستم.

پيرمرد آن روز مرد ولي جوان گريان در آن زمان به چيزي ديگر مي انديشيد تا به وصيت پدربزرگ.
پسر با اين كه پيرمرد را دوست مي داشت اما به سرنوشت مكتوب اعتقادي نداشت،
جوان بود با روحي سركش، فكر مي كرد كه مي تواند مكتوب را از نو، با دست خودش بنويسد.

پيش خود مي انديشيدم كه اين يكي مرحمي است بر زخم هاي گذشته ام، فكر مي كردم
شفا يافته ام، واقعيت نيز همين گونه بود، من ديگر آن موجود گذشته نبودم، مسخ شده و
به كنجي خزيده. مي توانستم دوباره دوست بدارم بدون ترس از اينكه طرد شوم. اما
چه افسوس كه اين، چون سرابي بود كه عقل انسان تشنه را زايل مي كند، و چندي بيشتر
او را با اميدي واهي زنده نگه مي دارد، و دوباره ناپديد مي شود و كوهي از غم و نااميدي
بر جاي مي گذارد.

سال ها گذشت و پسر حرف پيرمرد را از ياد برد، او اكنون دغدغه هاي ديگري داشت،
گذر سال ها و واقعيت هاي تجربي زندگي اجتماعي، ساختار ارزشي او را به كلي ديگر گون
كرده بود. او ديگر آن جوان ياغي ديروز نبود، سرنوشت افسارش را بر گردن او انداخته بود و او
مطيع و فرمانبردار بار هستي را بر دوش مي كشيد...

شايد ادامه داشته باشد...

L'Assunta (Assumption) By Tizian

2006-10-15T16:56:00.000-07:00

Resurrection

2006-10-02T12:28:00.000-07:00

Crusifixion

2006-09-29T04:44:00.000-07:00

Christ Carrying The Cross

2006-09-29T04:41:00.000-07:00

Boat On The River By Tommy Shaw

2006-09-24T11:56:00.000-07:00

For download the music, Click Here. (560KB)

Take me back to my boat on the river
I need to go down, I need to come down
Take me back to my boat on the river
And I won't cry out any more
Time stands still as I gaze In her waters
She eases me down, touching me gently
With the waters that flow past my boat on the river
So I don't cry out anymore

Oh the river is wide
The river it touches my life like the waves on the sand
And all roads lead to Tranquillity Base
Where the frown on my face disappears
Take me down to my boat on the river
And I won't cry out anymore

Oh the river is deep
The river it touches my life like the waves on the sand
And all roads lead to Tranquillity Base
Where the frown on my face disappears
Take me down to my boat on the river
I need to go down, would you let me go down?
Take me back to my boat on the river
And I won't cry out anymore
And I won't cry out anymore
And I won't cry out anymore

Boat On The River By Tommy Shaw
Styx - 1980

À toi

2006-08-29T02:10:00.000-07:00

Click here to download the Music.

À toi
À la façon que tu as d'être belle
À la façon que tu as d'être à moi
À tes mots tendres un peu artificiels
Quelquefois

À toi
À la petite fille que tu étais
À celle que tu es encore souvent
À ton passé, à tes secrets
À tes anciens princes charmants

À la vie, à l'amour
À nos nuits, à nos jours
à l'éternel retour de la chance
À l'enfant qui viendra
Qui nous ressemblera
Qui sera à la fois toi et moi

À moi
À la folie dont tu es la raison
À mes colères sans savoir pourquoi
À mes silences et à mes trahisons
Quelquefois

À moi
Au temps que j'ai passé à te chercher
Aux qualités dont tu te moques bien
Aux défauts que je t'ai cachés
À mes idées de baladin

À la vie, à l'amour
À nos nuits, à nos jours
À l'éternel retour de la chance
À l'enfant qui viendra
Qui nous ressemblera
Qui sera à la fois toi et moi

À nous
Aux souvenirs que nous allons nous faire
À l'avenir et au présent surtout
À la santé de cette vieille terre
Qui s'en fout
À nous
À nos espoirs et à nos illusions
À notre prochain premier rendez-vous
À la santé de ces millions d'amoureux
Qui sont comme nous

À toi
À la façon que tu as d'être belle
À la façon que tu as d'être à moi
À tes mots tendres un peu artificiels
Quelquefois
À toi
À la petite fille que tu étais
À celle que tu es encore souvent
À ton passé, à tes secrets
À tes anciens princes charmants

Joe Dassin: A toi (1976)
Paroles et Musique: Pierre Delanoé et Claude Lemesle

Hope By George Frederic Watts

2006-08-20T14:12:00.000-07:00

For further information about the painter Click Here

Les Trois Danseuses De Picasso

2006-08-14T07:41:00.000-07:00

For further information about this painting see the links below:
The Tree Dancers.
Love Triangle.

Full Moon

2006-08-12T06:28:00.000-07:00

Suffering Pieta

2006-08-10T01:02:00.000-07:00

Insatiable

2006-08-08T05:58:00.000-07:00

Click here to download the music.

when moonlight crawls along the street
chasing away the summer heat
footsteps outside somewhere below
the world revolves i let it go
we build our church above the streets
we practice love between these sheets
the candy sweetness scent of you
it bathes my skin
i'm stained by you

and all i have to do is hold you
there's a racing within my heart
and i am barely touching you

turn the lights down low
take it off let me show
my love for you insatiable

turn me on never stop
wanna taste every drop
my love for you insatiable baby

the moonlight plays upon your skin
a kiss that lingers takes me in
i fall asleep inside of you
there are no words there's only truth
breathe in breath out there is no sound
we move together up and down

we levitate our bodies soar
our feet dont even touch the floor

and nobody knows you like i do
cause the world babe don't understand
but i grow stronger in your hands

turn the lights down low
take it off let me show
my love for you insatiable

turn me on never stop
wanna taste every drop
my love for you insatiable baby

we never sleep we're always holding hands
kissing for hours, talking, making plans
i feel like a better man
just being in the same room
and we never sleep there's just so much to do
so much to say
can't close my eyes when i'm with you
insatiable, the way i'm loving you baby

turn the lights down low
take it off let me show
my love for you insatiable

turn me on never stop
wanna taste every drop
my love for you insatiable baby

Insatiable - Darren Hayes

Magique Boulevard

2006-08-08T01:46:00.000-07:00

Elle voit des films
Cent fois les mêmes
Les mêmes crimes
Et les mêmes scènes

Elle travaille seule
Elle place les gens
Dernier fauteuil
Ou premier rang

Les phrases d'amour
Sur grand écran
La nuit, le jour
Ça lui fait du vent

Elle vit comme ça
L'amour des autres
Mais quelques fois
Y a l'image qui saute

Elle vit sa vie dans le noir, bizarre
Pour toujours elle maquille son désespoir
Au magic'boul'vard

Elle laisse tranquille
Les amoureux
Qui ratent le film
En fermant les yeux

Elle vend ses glaces
Avec ses rêves
Un sourire passe
Au bord de ses lèvres

La demoiselle
A lampe de poche
Se voudrait belle
Pour faire du cinoche

Parfois quelle chance
La salle est vide
Pour une séance
Elle devient Ingrid

Elle vit sa vie dans le noir, bizarre
Pour toujours elle maquille son désespoir
Au magic'boul'vard

Elle voit passer
Des gens connus
Des gens glacés
Qui ne parlent plus

Jamais la foule
Ne prend sa main
Ses larmes coulent
Avec le mot FIN

Erwache

2006-08-02T15:19:00.000-07:00

Sociocide

2006-08-01T02:46:00.000-07:00

Individual characteristics, fatal birthing right, overpopulate
Inefficiency leads to misery, human circumstance
Deadly consequence World we dominate, mass obliterate
Inhumanity breeds unconsciously, cosmic injury, Earth deformity,
World survival rate, man's uncertainty
Why can't you foresee it? Our future to be
Escape, it's too late, destiny, certainty, tragedy!

Counter measuring this atrocity, unintentional hell-bent accident
Biological life dysfunctional, mental stimulant, unintelligence
Man's diversity, disharmonious, past calamities unforgettable
Homosapiens inability, uninhabited man monstrosity

Set ourselves up for this, we reap what we sow
What more will you rape? How much will you kill?
Earth is bleeding
Pain, resurrecting truth, extinguishing love, domineering facts
We are truly fucked, nothing we can do, cataclysm time
Decimating time, indivisible time is steadfast change
Systematic change, periodic change, evolution

Screams and cries, planet dies, answers none, it's our fault
The way to hell is.....RIGHT HERE!!!
Ignore the truth, our fate, and let it be known
Helpless creatures are doomed to be extinct
Harbor our thoughts, our fears inside of ourselves
Unsure, oppressed, all right before our eyes
In time, ancient ruins will start to unfold

Shed light, gives clues, why nothing could survive
Demise wakes, steps forth, spits flames from it's mouth
Intent, destroy 'til nothing is alive

Mortal earth shell entombed, searing fire burning
Giving lifeless silence, pure everlasting death, true death
Desolate wasteland, hypocrisy
Plague the whole world with despair
Life is truly uncertain, death, true death
Unearthly abcess exploding, lazy in absurd denial
Massive adherent destruction

Death, absent-minded death, aggravated foolishly
Pain, adolescent death, agonizing atrophy
Life, visualizing hope, unrelenting mystery
Truth, resurrecting truth, reoccurring sanity, agony
Sociocidal
our own fate, uncontrollable mass hysteria
Illegitimate lack of reasoning, undeniably irresponsible
Uninhabited final resting place
Question answering life or death, we will see

Sociocide - Origin - 2000

The Rain By Marc Chagall

2006-07-26T13:26:00.000-07:00

for further information about the Painter click Here.

The Village by Marc Chagall

2006-07-26T13:12:00.000-07:00

I'll meet you at midnight

2006-07-18T12:45:00.000-07:00

for downloading the music click here.

A summer evening on the Champs Elysees
A secret rendez-vous they`ve planned for days
A sea of faces in a crowded café
The sound of laughter as the music plays.
شامگاهي تابستاني در خيابان شانزه ليزه
قرار ملاقاتي مخفي كه روزهاست برنامه ريزي شده است
دريايي از چهره در كافه اي پر آمد و شد
‌و صداي قاه قاه خنده وقتي كه موسيقي مي نوازد

Jean-Claude was a student d'université
Louise-Marie was just a world away.
He recalled the night they met was warm with laughter
The words were music as she turned away.
ژان كلود دانشجوي دانشگاه بود
لوييز ماري دنيايي با او فاصله داشت
او به ياد آورد روزي را كه ملاقات كردند گرم از قاه قاه خنده
كلمات موسيقي بود هنگامي كه او روي گرداند

I'll meet you at midnight under the moonlight
I'll meet you at midnight.
but Jean-Claude,Louise-Marie will never be.
تو را در شامگاهان در زير نور ماه ملاقات خواهم كرد
تو را در شامگاهان ملاقات خواهم كرد
اما ژان كلود ، لوييز ماري هرگز نخواهد بود

Each cigarette will light a thousand faces
Each hour that passed seemed like a thousand years
Midnight was turning into empty spaces
The sound of laughter disappeared.
هر سيگار هزاران چهره را روشن مي كند
هر ساعتي كه مي گذرد چونان هزار سال است
شامگاهان به فضاهاي خالي ديگرگون مي شد
صداي قاه قاه خنده ناپيدا شد

I'll meet you at midnight under the moonlight
I'll meet you at midnight...
Oh, but Jean-Claude, Louise-Marie will never be.
تو را در شامگاهان در زير نور ماه ملاقات خواهم كرد
تو را در شامگاهان ملاقات خواهم كرد
اما ژان كلود ، لوييز ماري هرگز نخواهد بود

A summer morning on the Champs Elysees
The empty tables of the street cafés
The sunlight melting through an open doorway
Jean-Claude is left to face another day.
بامدادي تابستاني در خيابان شانزه ليزه
ميزهاي خالي كافه هاي خياباني
آفتاب از ميان ورودي باز به داخل مي تابد
ژان كلود باقي مانده است تا روز ديگري را بياغازد

I'll meet you at midnight under the moonlight
تو را در شامگاهان در زير نور ماه ملاقات خواهم كرد

SMOKIE - I'll Meet You At Midnight

Un poème d`un ami.

2006-07-03T12:31:00.000-07:00

شعر زيبايي از دوستم آندره

پريشان امواج، پريشان امواج
خسته از طوفان هاي سهمگين هفت دريا
ترسان از پاي نهادن بر خشكي

مي ترسم قلبش تكه اي از سنگ باشد
مي ترسم جادوگر شرق او را سحر كرده باشد
مي ترسم نگاهش بر لبه ي تاريكي خيره مانده باشد

آه خداي من مرا توان ايستادن بر خشكي نيست
آه خداي من مرا توان گريستن نيست

خودم را به باد شمال مي سپارم
تا كشتي ام را به سرزمين هاي دور ببرد
طوفان مرا در مي يابد و هر لحظه مرگ مرا در آغوش مي گيرد و رها مي سازد
خسته و در مانده در انتظار مرگ
پريشان امواج، پريشان امواج
موج بزرگ ، سرماي مرگ ، سرماي مرگ ، دالان تاريك بي انتها

گرمايي احساس مي كنم در قلبم و شور
شايد كسي منتظرم باشد
شايد خانه ام ويران نشده باشد
شايد طلسم شكسته باشد

دريا آرام است ، آرام ِ آرام
راه خانه را مي شناسم، از آن سوييست كه خورشيد در مي آيد

اصفهان - نهم تير هشتادو پنج

Phoebe

2006-06-25T06:09:00.000-07:00

Hello

2006-06-16T16:40:00.000-07:00

Click here to download the music.

playground school bell rings again
rain clouds come to play again
has no one told you she's not breathing?
Hello i'm your mind giving you someone to talk to
Hello
زنگ زمين تفريح مدرسه دوباره مي زند
ابرهاي باراني براي بازي ِ دوباره مي آيند
آيا كسي به تو نگفته است كه او نفس نمي كشد
سلام، من خيال تو ام و به تو مي بخشم كسي را كه با او به صحبت نشيني
سلام
if i smile, don't believe
soon i know i'll wake from this dream
don't try to fix me i'm not broken
Hello i'm the lie living for you so you can hide
don't cry
اگر خنديدم، باور مكن
مي دانم كه به زودي از اين رويا بر خواهم خواست
سعي در تعميرم نكن كه نشكسته ام
سلام، من دروغم، براي تو مي زيم تا بتواني مخفي شوي
گريه مكن
suddenly i know i'm not sleeping
Hello i'm still here
all that's left of yesterday
به ناگهان مي فهمم كه خواب نيستم
سلام، من هنوز اينجايم
تمام آنچه كه از ديروز باقي مانده است

Evanescence - Fallen - Hello